Danıştay 4. Daire E.2018/1602 K.2022/6278

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2014/7, 8, 9 dönemlerine ait ihraç kayıtlı satışları nedeniyle doğan katma değer vergisi alacağının amme borçlarına mahsup edilmesine ilişkin başvurunun reddedilmesine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11/c maddesi gereğince ihraç edilmek şartıyla katma değer vergisi yönünden mükelleflere iade imkanının tanınmış olduğu, idareye de düzenleyici işlemlerle bu imkanın uygulanışına ilişkin düzenleme yapma olanağı sağlanmakla birlikte, mükelleflere tanınan bu hakkın idari düzenleyici işlemlerle kısıtlanmasının mümkün olmadığı, davacı şirketin mahsup talebinin reddedilmesinin nedeninin davacı ve davacının mal alımında bulunduğu firmalar hakkında olumsuz tespit bulunmasının gösterdildiği,

ancak mükelleflerin sahte fatura kullanımı veya başka bir sebep nedeniyle indirimlerinin kabul edilmemesi için usulüne uygun bir şekilde yapılmış bir vergi incelemesinin olması gerektiği, aksi halde herhangi bir karşıt inceleme, vergi incelemesi, rapor düzenlenmeden mükelleflerin hak kazandığı katma değer vergisi iade/mahsup taleplerinin yerine getirilmemesinin anılan Kanun'un uygulanmasını göstermek üzere çıkarılan ve "alt norm" niteliğinde olan Tebliğ ile bu iade hakkının yeni şartlar eklenerek sınırlandırılmasının "verginin kanuniliği" ve "kanuni öngörülebilirlik" ilkesine aykırı olduğu,

bu durumda, davacının ihracattan doğan katma değer vergisi nedeniyle iade hakkına sahip olmasına rağmen bu iade hakkının kazanılmadığına dair davalı idarece herhangi bir tespit olmadığı gibi ret işlemine esas alınan tebliğ kurallarının da davacının kanundan doğan bu hakkını sınırlamasının mümkün olmadığı sonucuna varıldığından, davacının mahsup talebinin reddine dair dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALA

Davalı idare tarafından, Katma Değer Vergisi Uygulama Tebliğinde yer verilen esaslara göre, sahte belge düzenleme ve kullanma fiili ile doğrudan veya dolaylı olarak ilgisi bulunan mükelleflerin iade taleplerinin özel esaslara göre yerine getirileceği, davacı hakkındaki tespitler sebebiyle dava konusu idari işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.