Danıştay 4. Daire E.2018/1647 K.2022/289

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin 36 ila 89. satırlarında yer alan amme alacaklarının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; şirketle ilgili tebligatların öncelikle şirket adresine yapılması gerektiği, olayda ise ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelerin şirket adresi yerine doğrudan şirketin kanuni temsilcisinin ikamet adresinde kardeşinin oğluna tebliğ edildiği, bu durumda 213 sayılı Kanun'da yer alan mutad tebliğ usulleri denenmeden yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve kamu alacağının usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceğinden ödeme emrinin dava konusu edilen kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelerin usulüne uygun tebliğ edildiği belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.