Danıştay 4. Daire E.2018/1885 K.2021/1570

Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2006 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi için istenen defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak katma değer vergileri indirimleri kabul edilmeyerek tarh edilen 2006/1 ila 12. dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; mahkemelerinin önceki kararının bir kat vergi ziyaı cezalı tarhiyata ilişkin kısmı Danıştay kararıyla kesinleştiğinden uyuşmazlığın vergi ziyaı cezasının üç kata ilişkin olduğu yükümlü şirket tarafından 2006 takvim yılına ilişkin defter ve belgeler herhangi bir mücbir sebep hali olmaksızın incelemeye ibraz edilmeyerek 213 sayılı Kanunun 359. maddesinde sayılan kaçakçılık suçlarından birini teşkil eden defter ve belgelerin gizlenmesi eylemi gerçekleştirildiğinden, Kanunun açık, emredici hükmü doğrultusunda vergi ziyaı cezasının üç kat olarak uygulanmasının hukuka aykırı olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 23/03/2017 tarih ve E:2016/1434, K:2017/2923 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.