Danıştay 4. Daire E.2018/2156 K.2021/4906

2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (…Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

…Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, 2011 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle 2010/12 döneminden devreden katma değer vergisi tutarının azaltılması hususu da dikkate alınarak 2011/1 ila 12 dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergileri, üç kat kesilen vergi ziyaı cezaları ve 213 sayılı Kanunun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası ile sahte fatura kullandığından bahisle 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen kabul edilebilir bir mücbir sebep ileri sürmeksizin 2011 yılına ilişkin defter ve belgelerini ibraz etmeyen davacı adına re'sen tarh edilen katma değer vergileri,

üç kat kesilen vergi ziyaı cezaları ve 213 sayılı Kanunun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası ile davacı adına 2010 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak yapılan cezalı tarhiyatların dava açılmayarak kesinleştiği ve 2010 yılına ilişkin defter ve belgelerin mücbir sebep ileri sürülmeksizin ibraz edilmediği anlaşıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatın 2010 yılından devreden katma değer vergisi tutarının azaltılmasından kaynaklanan kısımlarında hukuka aykırılık; ceza kesilmesini öngören yasa maddesinde belirtilen unsurlar bir arada gerçekleşmediğinden,

213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Vergi incelemesi aşamasında sahte fatura kullanımı ile ilgili olarak verilen inceleme yetkisinin aşıldığı, defterlerin sunulması ile ilgili olarak herhangi bir kusurlarının bulunmadığı, ilk derece aşamasında mahkemeye sunulan belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmadığı, dava konusu vergi ve cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı, temyize konu kararın aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Sahte fatura kullandığı anlaşılan davacının kanunen kabul edilebilir belge almadığının açık olduğu, bu nedenle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, temyize konu kararın aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.