Danıştay 4. Daire E.2018/3539 K.2022/887

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2011/1,2,3,9,10,11,12. dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 2011 yılı için Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. ve mükerrer 355/1-1 maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; ihtilaflı dönemde davacı adına düzenlenen faturaların gerçek mal ve hizmet hareketine dayanmadığı söz konusu mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları ile ortaya konulduğundan yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı; olayda, cezayı gerektiren unsurların bir arada gerçekleştiğine dair somut tespit bulunmadığından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık olmadığı, mükerrer 355. maddesi yönünden kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden de;

davacı şirketin, mükelleflerden yapmış olduğu alımların sahte olduğu, gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmadığı tespitine yer verilmiş iken, mükellefe yapılan ödemeler gerçek manada bir ödeme olarak kabul edilemeyeceğinden kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği, 2011/10,11,12 dönemlerine ilişkin olarak vergi ziyaı cezalarına tekerrür uygulanan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından kabule ilişkin mahkeme kararının istinaf isteminin reddi kararının hukuka uygun olmadığından bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.