Danıştay 4. Daire E.2018/3645 K.2022/677

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ihtirazı kayıtla verilen 5/2015-4/2016 özel hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesine göre yapılan kurumlar vergisi tahakkukunun 7.503.423,74 TL tutarındaki kısmının iptali ve fazladan ödenen tutarın yasal faiziyle iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirketin iki tam yıl süreyle aktifinde bulundurduğu taşınmazın satışı, 5520 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra 8/2015 döneminde gerçekleştiğinden, davacı şirketin söz konusu taşınmazın satışından elde ettiği kazancının %75'ini istisna kapsamında tutarak ihtirazi kayıtla davalı idareye verdiği 5/2015-4/2016 özel dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesine göre yapılan dava konusu kurumlar vergisi tahakkuku kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2015 yılı ağustos ayında satması nedeniyle elde ettiği kazancının 5520 sayılı Kanun'un 5. maddesi hükmü uyarınca %75'lik kısmını istisna kapsamında tutarak, ancak, 5422 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca %100'ünün istisna kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, yeni kanunun yürürlük tarihinden sonra satın alınan taşınmazlara uygulanması gerektiği, vergiyi doğuran olayın tarihine değil istisna hakkının kazanıldığı tarihe bakılması gerektiği, yapılan işlemin vergilendirmede geriye yürümezlik ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yapılan işlemlerin mevzuat hükümlerine ve hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.