Danıştay 4. Daire E.2018/3744 K.2022/2387

Dava konusu istem: Davacı şirket adına sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden resen tarh edilen 2009/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemleri üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının ilgili dönemlerde fatura aldığı Liman Vergi Dairesi mükellefleri. İnşaat Petrol Nakliye Otomotiv ve Yedek Parça Gıda İthalat İhracat Ltd. Şti.,. Uluslararası Nakliyat Ltd. Şti., Tepecik Vergi Dairesi mükellefi. Makine Çelik Konst. Müh. İnş. San. Tic. San. Ltd. Şti., Suburcu Vergi Dairesi mükellefi …, Şehitkamil Vergi Dairesi mükellefi. İç ve Dış Tic. Paz. Ltd. Şti.

Şahinbey Vergi Dairesi mükellefi. Medikal Nak. San. Tic. Ltd. Şti., ve İstiklal Vergi Dairesi mükellefi. Nak. Gıda. Mad. San. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan tespitlere göre, düzenlenen faturaların sahte olduğu anlaşıldığından adı geçen mükelleflerden alınan faturalardan kaynaklanan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı, Uray Vergi Dairesi mükellefi. İnşaat Day. Tük. Mal. Gıda Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda ise mükellefin 2006 ve 2007 yılı hesaplarının incelendiği ve düzenlediği tüm belgelerin sahte olduğu kanaatine varıldığı, raporun dava konusu 2009 dönemini kapsamadığı görüldüğünden cezalı tarhiyatların adı geçen mükelleften alınan faturalardan kaynaklı kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yasal mevzuatlara istinaden yapılan işlemlerin yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

.213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacının ilgili dönemlerde fatura aldığı Uray Vergi Dairesi mükellefi. İnşaat Day. Tük. Mal. Gıda Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunun incelenmesinden; mükellefin 30/12/1994 tarihinde faaliyete başladığı, 24/01/1996 tarihinde ünvan değişikliği yaparak. İnşaat Day. Tük. Mal. Gıda Tic. Ltd. Şti. ünvanını aldığı, hafriyat faaliyeti ile iştigal ettiği, ...

Noterliğinin … tarih ve … sayılı Hisse Devir Sözleşmesi ile ortaklık yapısının tamamen değiştiği, değişiklikten sonra 24/11/2006 tarihli işyeri adresinde yapılan yoklamada şirketi devreden ortağın adreste tantunicilik faaliyetini sürdürdüğünün tespit edildiği, VEDOP üzerinden yapılan sorgulamada şirketin 22/09/2006 tarihi itibariyle mükellefiyet kaydının terkin edildiği, 2006/1-9 dönemlerinde 46.086,02TL katma değer vergisi matrahı beyan edildiği, devir tarihinden sonraki 10 aylık dönemde toplam 252.600,00TL katma değer vergisi matrahı beyan edildiği,

harici tespitlerde mükellefin Mersin ve Gaziantep Ticaret Borsası kayıtlarından 2006/11 ve 12. dönemlerde 132.683,02TL buğday alımının olduğu tespit edildiği, satın alınan buğdayın ticaret borsasından çıkışının yapılmadığı halen şirket uhdesinde bulunduğu, mükellefe buğday satmış olduğu tespit edilen şirketlerin adreslerinde bulunmadığı ve çevrede yapılan araştırmalarda faaliyetine ilişkin emarenin saptanamadığı, mükellefin şubesinin, deposunun bulunmadığı, şirketin devir tarihinden itibaren şirket adına düzenlenen tüm belgelerin sahte olduğuna ilişkin tespitlere yer verilmiştir.

Yukarıda belirtilen tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden, hakkında vergi tekniği raporu düzenlenen firmanın yoklamada yerinde bulunmadığı, işçi çalıştırmadığı, yüksek ciroya sahip olmasına rağmen, mükellefçe düzenlenen fatura tutarlarında ticaret yapacak kapasitede ticari organizasyona, sermayeye ve nakil vasıtasına sahip olmadığı,

uyuşmazlık konusu dönemlerde mükellefiyet kaydının terkin edildiği hususları göz önünde bulundurulduğunda, uyuşmazlık konusu dönemlerde gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ve davacıya düzenlemiş olduğu faturaların sahte belge niteliğinde olduğu anlaşıldığından söz konusu faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatı kaldıran Vergi Mahkemesi kararının buna ilişkin kısmına yönelik istinaf başvurusunun reddeden Vergi Dava Dairesi kararının bu kısmında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.