Danıştay 4. Daire E.2018/4413 K.2022/1323

Dava konusu istem: Davacı şirketin yurt dışında bulunan ortakları tarafından gönderilen paraların kurum kazancına ilave edilmesi gerektiğinden bahisle 2013/7-9 dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; dava konusu geçici verginin dayanağını oluşturan 2013 yılı kurumlar vergisine karşı açılan davada ....

Vergi Mahkemesince verilen ...tarih E:..., K:...sayılı karar ile davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılmasına karar verilmiş olduğu hususu gözönüne alındığında, dava konusu cezalı tarhiyatın yasal dayanaktan yoksun kaldığı, bu sebeple davalı İdare tarafından 2013 yılında kurum ortakları tarafından gönderilen zarar telafi fonu tutarının mükellef kurumun kazancına ilave edilmesi gerektiğinden bahisle re'sen tarh edilen 2013/7-9 dönemi vergi ziyaı cezalı kurumlar geçici vergisi tarhiyatında da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yurt dışı ana firmalardan karşılıksız kullanılan ve zarar telafi fonu olarak kaydedilen tutarların mahiyeti itibariyle gelir olarak kabul edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.