Danıştay 4. Daire E.2018/4801 K.2021/3309

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2004/2 ila 6 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmektedir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacıya düzenlenen faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle bozulan kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, faaliyete başlanıldığı günden bu yana vergisel yükümlülüklerin yerine getirildiği, yasal defter ve belgelerin mevzuata uygun tutulduğu, tahakkuk eden vergilerin düzenli ödendiği, tarhiyatların varsayım ve kanaatlere dayalı olarak yapıldığı, alış ve satışlarının gerçek olduğu, yasal kayıtlara intikal ettirilen ve gerçek olmayan herhangi bir belgenin bulunmadığı, alt mükelleften grafik, tasarım, afiş, reklam, baskı marka ve logo çalışması, kongre çalışması gibi hizmetlerin alındığı, alınan bu hizmetlerin …, …, … gibi gazeteler ile.

Tekstil,. Üniversitesi vb. kurum ve kuruluşlara sunulduğu, fatura bedellerinin tamamının çek karşılığında ödendiği, tespit edilen ve eleştirilen hususların gerçeği yansıtmadığı, tespitlerin yetersiz ve eksik olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 14/11/2016 tarih ve E:2016/20242, K:2016/3578 sayılı kararı ile Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 06/05/2014 tarih ve E:2011/5522, K:2014/2058 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.