Danıştay 4. Daire E.2018/4916 K.2022/1935

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2016/5 dönemine ilişkin katma değer vergisi beyannamesini ihtirazi kayıtla verdiği ve devreden katma değer vergisi değişeceğinden 2016/6 dönemine ilişkin olarak verilen beyannamesinin de ihtirazi kayıtla verilmesi üzerine 2016/6 dönemi için yapılan tahakkukun fazladan ödendiği ileri sürülen 166.695,46 TL'lik kısmının iptali ile faiziyle beraber iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; 2016/5 dönemi için ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi beyannamesi üzerine yapılan tahakkuka karşı davacı tarafından açılan davanın reddine karar verildiğinden dava konusu 2016/6 dönemine ilişkin tahakkuk işleminde de hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İhtilaf konusu sorumlu sıfatıyla beyan edilen KDV'nin tahakkuk ettiği ve deftere kaydının yapıldığı dönemde indirim konusu edilmesi gerektiği, 15/02/2017 tarihinde yayımlanan 11 No'lu Katma Değer Vergisi Tebliği'nin de haklılıklarını ortaya koyduğu davalı idarenin geçmişteki görüş ve uygulamalarının da bu yönde olduğu, fatura tarihinden hareketle KDV indiriminin reddinin yasaya aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.