Danıştay 4. Daire E.2018/500 K.2022/5276

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, hakkında düzenlenen Vergi İnceleme Raporuna dayanılarak, ilgili dönemde şirketin bazı satışlarını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle re'sen tarh edilen 2013/6, 7, 10 ve 11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin ve tarhiyatın dayanağını oluşturan ... tarihli ve ... sayılı Vergi İnceleme Raporu'nun kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı adına düzenlenen Vergi İnceleme Raporunun incelenmesinden, bir kısım satışlara ilişkin tahsilatların ortakların banka hesabından ve bir ortağın eşinin banka hesabı üzerinden yapıldığı, bu hususa ilişkin kayıtların mükellef kurumun temsilcisi tarafından kabul edildiği, hesaplardaki kimi işlemlerin ve kayıtların yasal defterlere geçirilmemiş bulunduğunun dosyada mevcut belge ve bilgilerle sabit olduğu hususları dikkate alındığında dava konusu vergi zıyaı cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı,

dava konusu edilen vergi inceleme raporunun idarenin hazırlık işlemi niteliğinde bulunması nedeniyle idari davalara konu edilmesinin mümkün olmadığı, bu itibarla, vergi inceleme raporunun, idari davaya konu olabilecek kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem niteliğinde olmaması sebebiyle incelenme olanağı bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, kismen incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davalı idarenin istinaf talebi yönünden, kararın tamamen idare lehine olduğu görüldüğünden istinaf yoluna başvurma olanağı bulunmadığı belirtilerek davalı idare istinaf isteminin (incelenmeksizin) reddine, davacının istinaf talebinin davanın cezalı tarhiyatların 2013 yılında yapılan kayıtdışı satışlardan kaynaklanan kısmı bakımından, yapılan incelemede şirket adına tutulan gayri resmi ve resmi kayıtların dökümüne ulaşıldığı ve bu kayıtlardan resmi olanların davacı beyanlarıyla örtüştüğü,

bu kayıtlarla yükümlünün yasal kayıtlarının karşılaştırılması suretiyle belirlenen tespitlere dayanan dava konusu cezalı tarhiyatların 2013 yılında yapılan kayıtdışı satışlardan kaynaklanan kısmında yasal isabetsizlik görülmediği, dava konusu cezalı tarhiyatların 2012/12 döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinden kaynaklanan kısmı bakımından, 2012 yılına ilişkin KDV beyanlarının düzeltilmesi sonucu aynı yılın 10 ve 11 dönemlerine ilişkin olarak yapılan cezalı tarhiyatlara karşı ...

Vergi Mahkemesinin E:... esasına kayden açılan davanın reddine ve tarhiyatların tasdikine anılan Mahkemenin ... tarih ve K:... sayılı kararıyla hükmedilmiş olması ve anılan karara karşı davacı tarafça yapılan istinaf başvurusunun Dairelerinin 10/10/2017 tarih ve E:2017/513, K:2017/3902 sayılı kararı ile reddedilmiş olması sebebiyle, 2012/12 döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinin azalması ile izleyen yıl KDV beyanlarının düzeltilmesi sonucunda yapılan cezalı tarhiyatlarda yasal isabetsizlik görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davalı istinaf başvurusunun reddine, davacı istinaf başvurusunun gerekçeli olarak reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, incelemenin yetersiz olduğu, fiili ve kaydi envanter incelemesi yapılarak ticari ilişkilerin ortaya konulması, ayrıca karşıt tespitlerin yapılması bir kısım çek ve senetlerin haricinde tahsilatların yasal defter ve belgelere intikal ettirildiği belirtilerek kararın redde ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.