Danıştay 4. Daire E.2018/6151 K.2022/1794

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılında gerçekleştirdiği üç adet gayrimenkul satışından elde ettiği kazancın ticari kazanç olarak değerlendirilmesi sonucunda takdir komisyonu kararına istinaden resen yapılan 2010/4,5,6 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; Mahkemenin E:..., K:...sayılı kararıyla davacı adına gayrimenkul satışları nedeniyle ticari kazanç yönünden yapılan ...tarih ve ...sayılı mükellefiyet tesis işleminin iptal edilmiş olduğu görüldüğünden davacının 2010 yılında gerçekleştirmiş olduğu gayrimenkul satışlarının ticari faaliyet kapsamında olmadığı anlaşıldığından dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davacı tarafından adına gayrimenkul alım satım faaliyeti nedeniyle tesis edilen mükellefiyet işlemine karşı açılan dava ...Vergi Mahkemesinin ...gün ve E:..., K:...sayılı kararını inceleyen ...Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesi'nin ...gün ve E:..., K:...sayılı kararı ile reddedildiğinden dava konusu tarhiyatlarda hukuk uyarlık olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle Bölge İdare Mahkemesince istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Dosyanın incelenmesinden, davacının 1997 yılında bir adet ve 2006 yılında 2 adet aldığı gayrimenkullerin 2010 yılında satışını gerçekleştirdiği ve kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonuna sevk edildiği, takdir komisyonunca takdir edilen matrah dikkate alınarak dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkeme tarafından davacı adına gayrimenkul satışları nedeniyle ticari kazanç yönünden yapılan ...tarih ve ...sayılı mükellefiyet tesis işleminin iptal edilmiş olduğu görüldüğünden kabul kararı verilmiş ise de, davacı tarafından Keçiören İlçesi, ...Mah. ...ada, ...parselde bulunan 12/05/2005 tarihinde satın alınan arsanın kat karşılığı müteahhide verilmesi sonucunda davacıya iki daire düştüğü, satışı gerçekleşen 2 dairenin söz konusu daireler olduğu,

davacının aynı adreste ...ada ...parselde bulunan daireyi 1997 yılında satın aldığı ve 3 dairenin satışının da 2010 yılında gerçekleştiği görülmekle birlikte sadece bu alış satış işleminin ticari kazanç elde etmek amacıyla devamlı yapılan faaliyet olarak değerlendirmeye yeterli olmayacağı ve söz konusu taşınmaz satışlarının ticari organizasyon çerçevesinde yapılmış satış olarak değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla, davanın kabulü yönündeki Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf istemini reddeden Vergi Dava Dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının gerekçesinin değiştirilmesini sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin aynı gerekçeyle onanması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.