KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2018/6178 E., 2022/3349 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2022
- Esas No
- 2018/6178
- Karar No
- 2022/3349
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Yapı Gayrimenkul Yatırım İnşaat Limited Şirketi
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
532 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, takdir komisyonu kararlarına dayanılarak re'sen tarh edilen 2010 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı tarafından bir kısım belgelerin ibraz edilmemesi ve envanter defterlerinin tutulmamış olması nedeniyle olayda re'sen tarh sebebinin olduğu, ancak, gelirin gerçekliği ilkesi gereği gerçek maliyetin araştırılması ve gerçeğe en uygun kazancın tespit edilerek vergilendirme yapılması gerekirken inceleme elemanınca, adi ortaklığın faaliyet konusu dikkate alınarak,
ticaret odaları veya diğer ilgili mesleki kuruluşlar nezdinde sektördeki karlılık oranının belirlenmesi amacıyla bir araştırma yapılmadan ve işletmenin geçmiş yıl kayıtları ve benzeri hususları incelenmeden, dolayısıyla şirketin olması gereken karı hukuken geçerli delillerle ispat edilmeksizin sadece Danıştay içtihatlarından hareketle tespit edilen matrah farkı esas alınarak vergilendirme yapıldığı anlaşıldığından, eksik araştırma ve inceleme sonucu elde edilen bir takım verilere dayanılarak belirlenen matrah farkı üzerinden yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka uygunluk bulunmadığı;
dava konusu 346.923,25 TL tutarındaki bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının 252.905,51 TL'sinin terkin edildiğinin savunma dilekçesi ile beyan edilerek 19/12/2016 tarihli düzeltme fişinin dava dosyasına sunulduğu görüldüğünden dava tarihinden sonra terkin edilen 252.905,51 TL kurumlar vergisi ve aynı miktarda vergi ziyaı cezası yönünden davanın konusuz kaldığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
Dava konusu kurumlar vergisinin matrahı yönünden bağlı olduğu ve davacı şirket adına aynı nedenle ve farklı rapora istinaden 2010 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… K:… sayılı kabul kararının kaldırılması isteminin reddine dair …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E…., K…. sayılı kararı, Danıştay Dördüncü Dairesi'nin 26/05/2022 gün ve E:2018/6177 K:2022/3351 sayılı kararıyla bozulduğundan, söz konusu bozma kararı üzerine oluşan yeni hukuki durum dikkate alınarak karar verilmesi gerekmektedir.
(X) KARŞI OY
Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.
Danıştay 4. Daire, E. 2018/6178, K. 2022/3349, 26 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama