Danıştay 4. Daire E.2018/6225 K.2022/493

Dava konusu istem: Davacı adına, ...Emaye San. Ltd. Şti.'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen ...tarih ve ...ve ...sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; ödeme emirleri muhteviyatı vergi borçlarının 2003 ve 2004 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin olduğu, dava konusu ödeme emri ile talep edilen borçların 2011 yılında 6111 sayılı Kanun kapsamında yapılandırıldığı ve borcun nitelik değiştirdiği, dolayısıyla yapılandırma tarihi itibarıyla şirket ile bir ilgisi kalmayan davacı adına, asıl borçlu şirket tarafından yapılandırmanın ihlal edildiğinden ve borcun şirketten tahsil edilmediğinden bahisle düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yasal mevzuatlara istinaden yapılan işlemlerin yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacı adına, ortağı olduğu şirketin ödenemeyen vergi borçlarının tahsili için 6183 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle açılan davada verilen kabul kararı, davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

Yeniden yapılandırma yasaları olarak da nitelendirilen kimi özel yasalar kapsamında yükümlülere, vergi borcunun vadesi değiştirilip yeni bir ödeme planına bağlanarak, ödenmesi konusunda, yasal gecikme faizi ve gecikme zammı oranları daha düşük uygulanmak suretiyle kimi koşullarla kolaylıklar sağlanmaktadır. Yeniden yapılandırılan borcun ödenmemesi halinde, diğer bir deyişle yapılandırmaya ilişkin yükümlülüklerin yerine getirilmemesi nedeniyle hakkın kaybedilmesi ve bunun sonucunda yapılandırmanın iptali durumunda tahsil işlemlerine kalındığı yerden devam edilmesi yasa gereğidir.

Amme alacağının özel yasalara göre ödenmek üzere başvuruda bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanması, zamanaşımına olan etkisi dışında, asıl borçluya ait amme borcunun ödenmemesi halinde kanuni temsilcinin sorumluluğunu düzenleyen kurallar gereğince, borcun takibinde gelinen aşamayı değiştirmez.

Dosyanın incelenmesinden, davacının ortağı olduğu asıl borçlu şirketin kesinleşmiş borçları için 6111 sayılı Kanundan yararlanmak için başvuruda bulunduğu, ancak taksitlerin süresinde ödenmemesi nedeniyle yapılandırma hakkını kaybettiği, davacı şirkete düzenlenen ödeme emirlerinin tebliğine mütaakip ödenmemesi üzerine ortak sıfatıyla davacı adına hissesi oranında dava konusu ödeme emirlerinin düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece asıl borçlu şirkete düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği ve şirket hakkında mal varlığı araştırması yapılıp yapılmadığı gibi işin esasını ilgilendiren hususlar değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, aksi yönde verilen kararda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.