Danıştay 4. Daire E.2018/6492 K.2022/2256

Dava konusu istem: İhtirazi kayıtla verilen beyanname doğrultusunda 2016 yılı için tahakkuk eden kurumlar vergisinin 985.539,97 TL'lik kısmının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacının faktoring hizmetleri üzerine faaliyette bulunduğu, 2016 yılında 4.927.699,86 TL tutarındaki alacaklarının şüpheli hale geldiği gerekçesiyle bunlar için karşılık ayırdığı, ancak idareyle olan görüş farklılığı nedeniyle bu alacakları da dönem beyannamesine dahil ettiği, söz konusu verginin şüpheli alacaklardan oluşan 4.927.699,86 TL'lik matrah kısmına tekabül eden eden kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılmasının talep edildiği,

davacının yürüttüğü ticari faaliyet neticesinde ve bu faaliyetle doğrudan ilintili olarak ortaya çıkan şüpheli alacakları için karşılık ayırma şartlarının mevcut olduğu anlaşıldığından, 2016 yılı kurumlar vergisi için ihtirazi kayıtla verdiği beyanname üzerinden yapılan tahakkukun dava konusu 985.539,97 TL'lik kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, şüpheli alacak ayrılmak istenen, tahsil edilemeyen alacağın öncelikle hasılat hesaplarına girmiş olması gerektiği, hasılat kaydedilmeyen alacaklara şüpheli ticari alacak karşılığı ayrılmasının mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Davacının faktoring hizmetleri nedeniyle 2016 yılında 4.927.699,86 TL tutarındaki alacaklarının şüpheli hale geldiği iddia edilmekte ise de davacı faktoring şirketinin karşılık ayırdığı alacaklarının müşterisine rücu etmesinden kaynaklanan türde alacaklar olup olmadığı hususu tam olarak belli olmadığı gibi şüpheli alacak miktarının davacının beyan ettiği miktarda olup olmadığını tevsik edici bilgi ve belge bulunmadığından, bu hususların araştırılması için Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.