Danıştay 4. Daire E.2018/7072 K.2021/7464

Dava konusu istem: Davacı adına, vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2010/1-3, 7-9 dönemleri vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K: ... sayılı kararda; davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda yer alan tespitlerin davacının belgesiz satış yaptığını kanıtlamaya yeterli nitelikte olmadığı anlaşıldığından yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davacının 2010 yılında tamamlayarak teslim ettiği inşaat işleri için fatura düzenlemediği, 1.884.615,00 TL tutarı kayıt ve beyan dışı bıraktığı anlaşıldığından yapılan geçici vergi tarhiyatı üzerinden 1 kat vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, mahsup süresi geçtiğinden geçici vergi asıllarında hukuka uyarlık bulunmadığı,

vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden ise, 2013 yılı içerisinde kesinleşen vergi ziyaı cezalarının ancak kesinleşmeyi takip eden 2014 yılından itibaren işlenecek vergi suçları nedeniyle kesilecek vergi ziyaı cezalarının artırılmasına dayanak teşkil edebileceği, bu nedenle dava konusu 2010 yılına ilişkin vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılmasına dayanak teşkil edecek nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısmında bu gerekçeyle hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen gerekçeli olarak reddine, mahkeme kararının 1 kat vergi ziyaı cezaları yönünden kabulüne dair hüküm fıkrasının kaldırılmasına, kesilen 1 kat vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine, geçici vergi aslı ile vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri nedeniyle artırılan kısımları yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yerinde olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120/4. maddesinde; yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş döneme ait geçici verginin %10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici verginin tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve geçici vergiye bağlı kesilen cezanın tahsil edileceği hükme bağlanmıştır.

Olayda, dava konusu ihbarnamede geçici vergi miktarı gösterilmiş ise de, geçici verginin aslının aranmayacağının belirtilmesi karşısında vergi miktarının kesilecek vergi ziyaı cezasının tutarının belirlenmesine yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Şu halde, aslı aranmayacağı hem kanunun ilgili maddesi gereği olması ve hem de idarece tanzim olunan ihbarnamede geçici verginin aslının aranmayacağının açıkça belirtilmesi nedeniyle, kararın geçici verginin kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının da hukuki sonuç doğurmasına imkan bulunmamaktadır.

Bu durumda, ihtilafın "geçici vergi aslına ilişkin kısım yönünden incelenmeksizin reddine" karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki mahkeme kararının belirtilen gerekçeyle bozulması gerektiği görüşüyle, karara katılmıyorum.