Danıştay 4. Daire E.2018/89 K.2021/6730

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen …. tarih ve … sayılı ödeme emrinin … dönemine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizine ilişkin kısımlarının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

Vergi Usul Kanunu'nun 103. maddesi uyarınca ilanen tebliğ yoluna gidilebilmesi için tebliğ edilecek evrakın öncelikle bilinen adreslere tebliğe çıkarılması gerektiği, ancak olayda, ilan yazısının … tarihinde ilan panosuna asıldığı ve ilanın 18/05/2015 tarihinde ... isimli gazetede yayınlandığı, davacının bilinen adreslerinde bulunamadığına ilişkin tespitlerin ise 13/05/2015, 18/05/2015 ve 21/05/2015 tarihlerinde yapıldığı, bu durumda Kanun'da öngörülen usule aykırı olarak ilan tarihinden sonra davacının bilinen adreslerinde bulunamadığının tespit edildiği,

dolayısıyla kamu alacağının usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceğinden ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelerin usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.