Danıştay 4. Daire E.2018/8951 K.2022/1425

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2016 yılına ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verdiği beyanname ile tahakkuk eden kurumlar vergisi matrahı üzerinden 2016/4 dönemine ilişkin olarak tahakkuk eden kurum geçici vergisinin 13.708.254,90 TLlik kısmının iptali ile ödenen tutarın iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:... sayılı kararda; arsa sahibi olan davacının arsasının bir kısmını müteaahide vererek bağımsız bölüm elde etmesi olayında ticari bir faaliyetin gerçekleştiğinden ya da gelir elde edildiğinden bahsedilemeyeceği, ihtirazi kayıt kabul edilmeyerek yapılan kurum geçici vergisi tahakkukunda hukuka uyarlık bulunmadığı ayrıca aynı nedene dayalı olarak yapılan kurumlar vergisi tahakkuklarına karşı Mahkemelerinin E:… sayılı dosyasında açılan davada, … tarih ve K:…. sayılı kararla kurumlar vergisi tahakkuklarının aynı gerekçe ile terkin edildiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.