Danıştay 4. Daire E.2019/2192 K.2021/5614

Dava konusu istem: Davacı adına vergi inceleme raporuna istinaden vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2008 yılı gelir vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı tarafından gerçekleştirilen işletme devrinin 200.000,00 TL'ye yapıldığının kabulü gerektiği, katma değer vergisi dahil 200.000,00 TL devir bedeli olarak ve davacının beyan ettiği 65.000,00 TL'lik işletmeye ilişkin katma değer vergisi dahil harcamanın gider olarak dikkate alınması suretiyle,

bulunan kayıt ve beyan dışı bırakılan kazancın davacı tarafından beyan edilen 2008 yılı gelir vergisi beyannamesi matrahına eklenmesi suretiyle yeniden oluşturulan gelir vergisi beyan tablosu uyarınca fark gelir vergisi çıkan 2008 yılı için davacı adına yapılan tek kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yerel Mahkemenin uyuşmazlığın esası üzerinde inceleme yapmaksızın karar verdiği, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.