Danıştay 4. Daire E.2019/2194 K.2021/5616

Dava konusu istem: Davacı adına vergi inceleme raporuna istinaden vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2008/10 dönemi katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının işletme devri neticesinde elde ettiği kazancın Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 80. maddesi kapsamında değerlendirilmesi neticesi tarhiyat gerçekleştirildiği,

işletmenin devrinin 200.000,00 TL'ye yapıldığının kabulü gerektiği, bu tutarın işlemenin katma değer vergisi dahil devir bedeli olduğu dikkate alınmak suretiyle, bu bedele denk gelen katma değer vergisi tutarının devir bedelinden düşülmesi suretiyle bulunan katma değer vergisi hariç beyan dışı bırakılan hasılatın davacı tarafından 2008/10. döneminde beyan edilen katma değer vergisi matrahına eklenmesi suretiyle yeniden düzenlenen 2008/Ekim dönemi katma değer vergisi beyan tablosu uyarınca fark katma değer vergisi çıkan ilgili dönem için davacı adına yapılan tek kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık

bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yerel Mahkemece uyuşmazlığın esası üzerine inceleme yapılmaksızın karar verildiği, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.