Danıştay 4. Daire E.2019/283 K.2021/913

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2011/1 ila 12 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

2010 ve 2011 yılı hesapları sahte belge kullanımı yönünden sınırlı olarak incelenmesi için düzenlenen defter ve belge isteme yazısının, şirket yetkilisinin ikametgah adresinde eşine tebliğ edildiği ve tebligata rağmen herhangi bir sebep ileri sürülmeksizin defter ve belgeler ibraz edilmediğinden bahisle de 2011 yılına ilişkin tüm indirimleri kabul edilmeyerek belirlenen matrahlar üzerinden tarhiyat yapıldığı,

2011 yılı için yapılan vergilendirme işleminin, hem 2010 yılı için re'sen yapılan tarhiyattan dolayı 2011/Ocak dönemine devreden indirilecek katma değer vergisinin kalmamasından, hem de 2011 yılına ait defter ve belgelerin incelemeye süresinde ibraz edilmemesi nedeniyle, indirimlerin kabul edilmemesinden kaynaklandığı; davacı şirket adına 2010 yılına ilişkin olarak yapılan tarhiyatların, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile kaldırıldığı ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun.

Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiğinden, dava konusu 2011 yılına ilişkin tarhiyatın 2010/Aralık döneminden 2011/Ocak dönemine devreden KDV kalmadığından hareketle hesaplanan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı;

dava konusu tarhiyatın 2011 yılının ilgili dönemlerindeki indirimlerin kabul edilmemesinden kaynaklanan kısmında da, şirket adına yapılacak tebliğin, kanuni temsilcilerin ikamet adreslerinde yapılması durumunda bizzat ilgilisine yapılmasının gerektiği, zira, böyle bir tebliğin o adreste bulunanı değil, şirketi ilgilendirir nitelikte olduğundan, kanuni temsilcinin ikamet adreslerinde şirketle ilgisi olmayan eşine yapılan tebliğin usulsüz olması nedeniyle, dava konusu tarhiyatın,

defter ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahisle 2011 yılına ilişkin tüm KDV indirimlerinin kabul edilmemesi suretiyle tarh edilen kısmında da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket adına yapılan tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin, kararın, 2010 yılı için re'sen yapılan tarhiyattan dolayı 2011/Ocak dönemine devreden indirilecek katma değer vergisinin kalmamasından kaynaklanan kısmına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde:

... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davacı şirket adına 2010 yılına ilişkin olarak yapılan tarhiyatların kaldırılmasına dair karara karşı yapılan istinaf başvurusu, … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında belirtilen gerekçelerle reddedilmiş ise de; sözü edilen kararın, Danıştay Dördüncü Dairesinin 11/02/20121 tarih ve E:2017/3957, K:2021/912 sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiğinden, dava konusu tarhiyatın 2010 yılı için re'sen yapılan tarhiyattan dolayı 2011/Ocak dönemine devreden indirilecek katma değer vergisinin kalmamasından kaynaklanan kısmı hakkında, oluşan hukuki duruma göre yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.

Kararın tarhiyatın 2011 yılının ilgili dönemlerindeki indirimlerin kabul edilmemesinden kaynaklanan kısmına yönelik temyiz istemine gelince:

213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 93. maddesinde, tahakkuk fişinden gayri, vergilendirme ile ilgili olup, hüküm ifade eden bilumum vesikalar ve yazıların adresleri bilinen gerçek ve tüzel kişilere posta vasıtasiyle ilmühaberli taahhütlü olarak tebliğ edileceği, 94. maddesinde de, tüzel kişilere yapılacak tebliğin, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmıyan teşekküllerde bunları idare edenlere veya temsilcilerine yapılacağı kurala bağlanmış;

tebliğin, kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan veya işyerlerinde memur ya da müsdahdemlerinden birine yapılacağı, muhatap yerine bu şekilde kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmamasının gerektiği belirtilmiştir.

İkamet adresinde yapılacak tebligatın geçerli sayılabilmesi için tebligatın, mükellefin ikametgah adresi olduğu belli olan adreste, muhatabın yokluğunda bu adreste bulunanlardan görünüşe göre 18 yaşın üstünde olan herhangi birilerine yapılmış olması gerekir. Mezkur madde, muhatap yerine tebligatı alanın, muhatap ile yakınlığı, ilgisi ve ikamet etme koşuluna dahi dikkat çekmeksizin, sadece ilgili adresin tebliğ işlemlerinin yapılmak istendiği tarihte muhatap mükellefe ait olmasını ve o adreste tebligatı kabul edecek yaş sınırında bulunulmasını yeterli görerek, söz konusu adreste bulunanlardan birisine yapılacak tebligatın muhataba yapılmış sayılacağını öngörmüştür.

Dava dosyasının incelenmesinden; davacı şirkete ait defter ve belgelerin isteme yazısının, hem şirket adresine ve hem de şirketin kanuni temsilcisinin mernis adresine tebliğe çıkartıldığı, şirkete çıkartılan tebligatın yapılamadığı ve fakat şirketin kanuni temsilcisinin mernis adresine çıkartılan tebligatın adreste 16/11/2015 tarihinde temsilcinin eşine yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkta, tüzel kişilere yapılacak tebliğin, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmıyan teşekküllerde bunları idare edenlere veya temsilcilerine yapılabileceğinden, davacı şirketin temsilcisine yapılması yeterli bulunan defter ve belge ibrazına ait tebligatın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebliğ yapılacak kimseleri belirleyen 94. maddesinin son fıkrasına uygun yapıldığı ve belirlenen sürede mücbir sebep olmaksızın defter ve belgelerin ibraz edilmediği anlaşıldığından,

dava konusu tarhiyatın, 2011 yılının ilgili dönemlerindeki indirimlerin kabul edilmeyerek yapılan tarhiyattan kaynaklanan kısmının kaldırılmasına dair Mahkeme kararına yapılan istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesi kararında isabet bulunmamaktadır.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının, tarhiyatın 2011 yılının ilgili dönemlerindeki indirimlerin kabul edilmemesinden kaynaklanan kısmının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, Dairemiz kararının, kararın bu kısmının bozulmasına ilişkin kısmına katılmıyorum.