Danıştay 4. Daire E.2019/384 K.2022/5888

Dava konusu istem: Davacı adına, ödünç para verme işinden dolayı elde ettiği faiz gelirini beyanname vermeyerek beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalı 2015 yılı gelir vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı hakkında tanzim olunan vergi inceleme raporunda, davacının faiz geliri elde ettiği Mahkemece hükme bağlandığından hukuki tasarrufun gerçekleştiği, bu nedenle söz konusu menkul sermaye iradının Mahkeme karar tarihi olan 2015 yılı geliri olarak vergilendirilmesi gerektiği sonucuna varılmış ise de; raporda, borca itiraz ile duran ilamsız icra takibinin devamına ilişkin anılan Mahkeme kararına istinaden devam eden icra takibi neticesinde 158.000,65-TL tutarlı faiz gelirinin icra dosyasından tahsil edildiğine ilişkin bir tespit yer almadığı,

bu durumda, Gelir Vergisi Kanunu'nun 75. maddesine göre menkul sermaye iratlarının vergilendirilmesinde "elde etme" esası kabul edildiğinden, uyuşmazlık konusu dönemde faiz tahsil edildiği açıkça tespit edilmedikçe, faiz geliri elde edildiği gerekçesiyle vergilendirme söz konusu olamayacağından, olayda Mahkemece hüküm altına alınan 158.000,65-TL tutarlı faizin icra takibi neticesinde tahsil edilip edilmediği, tahsil edilmiş ise ne miktarda, hangi tarihte tahsil edildiğine ilişkin hukuken geçerli ve somut bir tespit bulunmadığından,

eksik incelemeye dayalı olarak yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.