Danıştay 4. Daire E.2019/3900 K.2022/2440

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve takdir komisyonu kararı uyarınca vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2014 yılı kurumlar vergisi, 2014/1-3,4-6,7-9,10-12 dönemleri geçici vergiler ile 2014/1 ila 12 dönemleri katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirketin işyerinin büyüklüğünün, davacı şirket yetkilisinin ifadesi doğrultusunda, 150 ton hurda demiri ve inşaat atıklarından oluşan bir miktar PVC hammaddeyi barındırabilecek büyüklükte olduğu,

vergi müfettişinin bu sektöre yönelik yaptığı araştırma ve davacı şirket yetkilisinin verdiği ifade doğrultusunda bu hurda metal ve PVC hammadde atıklarının dışardan/inşaat atıklarından toplandığı ve iş yerinde depolandıktan sonra da hurda metallerin doğrudan, PVC hammadde atıklarının ise işlem görmek suretiyle içindeki demirler alınarak demirlerin gerçekten satıldığı kanaatine varıldığı,

gerçek olduğu kabul edilen satışların hacminin ise, ortalama demir stoğu ve PVC hammadde atıklarının ortalama stoğu ile fiyatların karşılaştırılması neticesinde bulunabileceği, hurda demir stoğunun ortalama birim değerinin 0,70 TL, PVC hammadde atıklarının ortalama birim değerinin 1,90 TL olduğunun rapor edildiği, takdir komisyonu tarafından takdir edilen matrahın, öncelikle davacı şirketin gerçek satışları ile sahte fatura ticareti faaliyetine ilişkin düzenlenen faturalar yönünden herhangi bir hesaplama ve ayrıştırma yapıldığına ilişkin bir açıklamaya yer verilmediği,

aynı şekilde komisyon geliri matrahının % kaç üzerinden hesaplandığına ilişkin bir açıklamaya yer verilmediği, dayanak Vergi Tekniği Raporunun atıfta bulunduğu ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun 2011 dönemine ilişkin olduğu, tarhiyatın dayanağı olan ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda ise uyuşmazlık konusu döneme ilişkin olarak davacı şirketin gerçek faaliyeti ile gerçek olmayan faaliyetine ilişkin matrah ve satış hasılatı tespiti yapılmadığı, dolayısıyla hesaplama yapılmadan sadece atıf yapılmak suretiyle matrah tespitinin mümkün olmadığı anlaşıldığından,

takdir komisyonu tarafından yeterli inceleme, araştırma ve hesaplama yapılmaksızın takdir edilen matrahta ve "gelirin gerçekliği" ilkesine aykırı olarak bulunan komisyon geliri üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.