Danıştay 4. Daire E.2019/4083 K.2021/4810

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 31. maddesinde yer alan engellilik indiriminden yararlandırılması yolundaki talebinin reddine dair işlemin iptali ile söz konusu indirimden kaynaklanan parasal ve özlük haklarının idareye başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 31. maddesinde yer verilen sakatlık indiriminden yararlanabilmek için çalışma gücünün en az %40'ının kaybedilmesi gerektiği, Mahkemece karara esas alınabilecek nitelikte olduğu kabul edilen rapor doğrultusunda çalışma gücünün %74'ünü kaybettiği tespit edilen davacının anılan Kanun hükmünden yararlanma şartlarını taşıdığı sonucuna varıldığı buna göre aksi yönde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı,

dolayısıyla dava konusu işlemin iptal edilmesi ve engellilik indiriminden kaynaklanan parasal ve özlük haklarının idareye başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davacıya iade edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.