Danıştay 4. Daire E.2019/4339 K.2022/4768

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen 11/08/2016 tarih ve 2016/... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı tarafından, dava konusu ödeme emrinin dayanağı vergi/ceza ihbarnamelerinin tebliğine ilişkin tebliğ zarfındaki imzanın kendisine ait olmadığının iddia edilmesi üzerine, ihbarnamelerin tebliğine ilişkin 31/12/2015 tarihli tebliğ alındısı aslı üzerinde Adli Tıp Kurumu Başkanlığı nezdinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı,

söz konusu kurum tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen 18/04/2018 tarihli raporda, tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından yapılan incelemede, inceleme konusu imza ile davacının mevcut mukayese imzaları arasında ilgi ve irtibat tespit edilemediği belirtildiğinden, davacı hakkında usulüne uygun tebliğ edilerek kesinleştirilmediği anlaşılan borçlar için düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ve kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.