Danıştay 4. Daire E.2019/5218 K.2021/2557

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle 2011 yılı için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355/1. maddesi gereğince 2013/1-12 dönemine ilişkin olarak kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine dava konusu özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrası yönünden davanın reddine ilişkin kısmı kesinleştiğinden davanın vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı yönünden incelenmesi sonucunda Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; vergi inceleme raporunun incelenmesinden, davacı tarafından kullanılan ve sahte olduğu kabul edilen fatura tutarının 304.210 TL, 2011 hesap dönemine ait gelir tablosunda toplam hizmet maliyetinin 9.124.497,36 TL ve ticari bilanço kârının (kurumlar vergisi matrahı) 276.390,26 TL olduğu,

inceleme elemanınca yapılan hesaplama sonucunda davacının maliyet olarak hesaplarına intikal ettirdiği 304.210 TL'lik sahte fatura tutarının kurumlar vergisi marahına eklendiği, böylece kurumlar vergisi marahının 580.600,26 TL olarak bulunduğu, bu hesaplama sonucunda kârlılık oranının %6,3'e ulaştığı ve davacı kurum yetkilisince kârlılık oranının %6 civarında olduğunun beyan edildiği görüldüğünden usule uygun bir şekilde belirlendiği sonucuna varılan matrah farkı üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, defterlerine kaydedilen fatura içeriği malın gerçekten alındığı, incelemenin yetersiz olduğu, alınan fatura içeriğinin yapılan faaliyet ile uyumlu olduğu, ilgili yılda kâr beyan edildiği, alınan mal karşılığının çeklerle ödendiği, yapılan tarhiyat ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının hukuka aykırı olduğu, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 17/10/2018 tarih ve E:2015/3406, K:2018/9127 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.