Danıştay 4. Daire E.2019/6158 K.2022/5201

Dava konusu istem: Davacı adına, kanuni temsilcisi olduğu şirketin vergi borçları sebebiyle teminat istenilmesine ilişkin …tarih ve …sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; davacıdan, hakkında kanuni temsilcisi olduğu şirketin vergi borçları nedeniyle 6183 sayılı Kanun'un 9. maddesi uyarınca teminat istendiği, davacı şirket adına yapılan inceleme sonuçlandırılarak adına cezalı tarhiyat yapılıp tebliğ edildiği, tesis edilen teminat isteme işleminde hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, teminat isteme, ihtiyati tahakkuk ve ihtiyati haciz gibi amme alacağının tahsilini güvence altına almak amacıyla tesis edilen işlemlerde, alacağın tahsil edilememe olasılığını ortadan kaldırmak amaçlandığı bu nedenle henüz tahakkuk etmemiş borçlar için dahi koruma işlemleri yapılabileceği, vergi sorumlularının da bu koruma işlemlerine muhatap olabileceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.