Danıştay 4. Daire E.2019/7034 K.2021/2064

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince işin gereği görüşüldü:

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın düzeltilmesini gerektirecek nitelikte görüldüğünden, Danıştay Dördüncü Dairesinin 30/04/2019 tarih ve E:2016/5720, K:2019/3267 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına ilişkin temyiz başvurusu yeniden incelendi:

Davalı idarenin, kararın özel usulsüzlük cezasına ilişkin ileri sürdüğü iddialar kararın bu kısmının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmamıştır.

Davalı idarenin diğer temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin 2008 yılında fatura aldığı, Galata Vergi Dairesi mükellefi … ve ….

Ortaklığı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda özetle; hırdavat malzemeleri ve el aletleri toptan ticareti faaliyeti iştigal etmekte iken, 31/05/2012 tarihinde mükellefiyetin terk edildiği, 07/08/2008 tarihli yapılan iş yeri yoklamasında, mükellefin adresinde faaliyetine devam ettiği, iş yeri kirasının 270-TL olduğu, 1 çalışanının bulunduğu, muhtelif büro malzemeleri ile 20.000,00 TL tutarında manometre, ısıtma ve hırdavat malzemelerinin bulunduğu, şube ve deposunun olmadığı, 27/03/2009 tarihli yoklamada, mükellefin faaliyetine devam ettiği, aylık 300,00 TL kira ödendiği, çalışan personelin olmadığı,

iş yerinde bir bilgisayar, büro mobilyaları ve numune malzemelerin olduğu, BABS form analizine göre, mükellef 2008 yılında 5.354.99,00- TL lik emtia ve hizmet alışı yaptığını bildirmesine karşılık, mükellefe emtia ve hizmet satan diğer firmalarının satış bildiriminin 523.301,00- TL olduğu, mükellefin 2008 yılı vergilendirme dönemlerine ilişkin katma değer vergisi beyannamesinde ise, 941.148,30- TL lik indirilecek katma değer vergisi bildirildiği, mükellef 2009 yılında 11.023.133,00 TL lik emtia ve hizmet alışı yaptığını bildirmesine karşılık, mükellefe emtia ve hizmet satan diğer firmaların satış bildiriminin 3.310.226,00- TL olduğu,

mükellefin 2009 yılı vergilendirme dönemlerine ilişkin katma değer vergisi beyannamesinde ise, 1.662.482,99- TL lik indirilecek katma değer vergisi bildirildiği, mükellef 2010 yılında 3.372.455,00-TL lik emtia ve hizmet alışı yaptığını bildirmesine karşılık, mükellefe emtia ve hizmet satan diğer firmalarının satış bildiriminin 1.409.295,00- TL olduğu, 2010 yılı vergilendirme dönemlerine ilişkin katma değer vergisi beyannamesinde ise, 608.154,80-TL lik indirilecek katma değer vergisi bildirdiği,

mükellef 2011 yılında 9.531.912,00-TL lik emtia ve hizmet alışı yaptığını bildirmesine karşılık, mükellefe emtia ve hizmet satan diğer firmaların satış bildiriminin 1.405.495,00-TL olduğu, 2011 yılı vergilendirme dönemlerine ilişkin katma değer vergisi beyannamesinde ise, 295.350,46-TL indirilecek katma değer vergisi bildirdiği, mükellef 2012 yılında 485.440,00-TL emtia ve hizmet alışı yaptığını bildirmesine karşılık, mükellefe emtia ve hizmet satan diğer firmaların satış bildiriminin 548.305,00-TL olduğu,

2012 yılı vergilendirme dönemlerine ilişkin katma değer vergisi beyannamesinde ise,84.064,09-TL indirilecek katma değer vergisi bildirdiği, alım yaptığı firmalardan 2008 yılında 18'i, 2009 yılında 8'i, 2010 yılında 7'si, 2011 yılında 4'ü, 2012 yılında 1'i hakkında sahte fatura düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporu bulunduğu, sahte olduğu belirtilen faturaların ortaklığın toplam alımları içerisindeki payının 2008 yılında %90, 2009 yılında %60, 2010 yılında %60, 2011 yılında %99, 2012 yılında %92 olduğu,

yüksek matrahlarda KDV beyannameleri verildiği halde ödenecek KDV çıkmadığı veya çok cüz'i miktarda çıktığı, 31.05.2012 tarihinde bağlı olduğu vergi dairesine bildirim yaparak faaliyetine son verdiği, faaliyetine son vermiş olmasına rağmen adi ortaklıktan 2012/ 6,7,8,10,12 ve 2013/6 dönemlerinde emtia ve hizmet aldığını beyan eden mükelleflerin bulunduğu, adi ortaklığın sahte fatura ticareti amacıyla kullanılan paravan bir ortaklık olduğu ve sahte fatura organizasyonunun parçası olduğu, adi ortaklık tarafından 2008,2009,2010,2011,2012 yıllarında düzenlediği tüm faturaların sahte belge niteliğinde olduğu tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıdaki tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, vergisel yükümlülüklerin yerine getirilmemesi, mal alındığı beyan edilen mükellefler hakkında sahte belge düzenlemekten olumsuz tespitlerin bulunması, yüksek tutarlı matrah beyan etmesine rağmen bununla uyumlu iş hacmine sahip olmaması, mükellefiyeti terk tarihinden sonra fatura düzenlenmiş olması, beyan ettiği KDV matrahları ile kendisinden mal alanların verdiği Ba formlarının karşılaştırılmasından aralarında çok farklar bulunması,

katma değer vergisi beyannamesi bildirimindeki indirilecek katma değer vergisi tutarları ile mükellefin Ba bildirimleri arasında tutarsızlık olması hususları dikkate alındığında adı geçen mükellef tarafından davacı şirkete düzenlenen ihtilaf konusu faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varılmış olup, aksi yöndeki Mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir.