Danıştay 4. Daire E.2019/7217 K.2021/8920

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak takdir komisyonu kararına istinaden tarh edilen 2010 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergileri ile 2010/10-12 dönemine ilişkin vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesince; davacının ilgili yılda sahte fatura kullandığı gerekçesiyle takdir komisyonuna sevki ve komisyonca davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda belirlenen tutar üzerinden dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığı görülmekte ise de; faturaların sahte olduğu ve olayda re'sen takdir nedeninin bulunduğunun kabulü halinde bile,

kurumlar vergisi açısından safi gelirin vergilendirilebileceği ilkesi gereği, davacı şirketin faaliyet konusu da dikkate alınarak defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılmak suretiyle alınan faturalar içeriği emtiaların başka bir mükelleften faturasız alınıp alınmadığı ve bu faturalar içeriği emtialar olmaksızın davacının faaliyetinin gerçekleştirilmesinin mümkün olup olmadığı da ortaya konulmak suretiyle, mükellefin iş kapasitesi,

sektörel kârlılık v.s. gibi hususlarda göz önünde bulundurularak matrah takdirine gidilmesi gerekirken alınan ve sahte olduğu sonucuna varılan faturalar üzerinden takdir edilen tutarın (geliri azaltmak veya gideri arttırmak amacıyla alındığı kanaatiyle) kurumlar vergisi matrahına eklenmesi neticesinde yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı; davacı adına 2010/10-12 dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı geçici vergi tarhiyatında ise;

vergi ziyaı cezalı geçici verginin 17/05/2016 tarihli düzeltme fişi ile terkin edildiğinin beyan edildiği görülmekle, anılan cezalı tarhiyatın konusu kalmadığı anlaşıldığından, işin esasının incelenmesine hukuken imkan ve gerek bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf gerekçeli olarak başvurusunun reddine, sonuç itibariyle davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi Dava Dairesince somut kanıtların ve yasal durumun gözardı edildiği, takdir komisyonuna inceleme yetkisi verildiği ancak bunun bir zorunluluk olarak öngörülmediği, takdir komisyonunca takdir edilen matrahın yerinde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.