Danıştay 4. Daire E.2019/902 K.2022/2982

Dava konusu istem: Davacı kooperatif adına, düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, sahibi olduğu taşınmazın devrinden doğan satış kazancı beyan dışı bırakıldığından bahisle 2009/1-3, 4-6, 10-12 dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı kooperatif adına, 2009 yılına ait olarak tarh edilen kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle mahkemelerinde açılan davada verilen … tarih, E:…, K:… sayılı kararla dava kabul edilerek davacı kooperatif adına 2009 yılı için tarh edilen kurumlar vergisi kaldırılmış olduğundan, kurumlar vergisine bağlı olarak uyuşmazlık konusu dönemler için resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurum geçici vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinafbaşvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen raporda izah edildiği üzere davalı idarece yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olarak tesis edildiği, aksi yönde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.