Danıştay 4. Daire E.2019/9323 K.2021/1784

Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında yapılan inceleme sonucunda düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu ile apart işletmeciliği faaliyeti ile ilgili kayıt ve beyanlarının gerçek durumu yansıtmadığının tespit edildiğinden bahisle vergi inceleme raporu uyarınca 2011 yılına ilişkin tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, gelir geçici vergisi ve gelir stopaj vergisi ile 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda.

Danıştay bozma kararına uyularak, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı vergi tekniği raporunun tebliğ edilmemesi nedeniyle verilen kabul kararı üzerine, aynı döneme ve aynı konuya ilişkin olarak yeniden yapılan cezalı tarhiyata karşı E:… sayılı dosyasında dava açıldığı, … tarih ve E:…, K:… sayılı söz konusu davada vergi tekniği raporunun tebliğ edilerek işin esasının incelenmek suretiyle kısmen kabul, kısmen ret kararı verildiği, temyiz aşamasında bulunan davanın derdest olduğunun anlaşıldığı,

aynı döneme ve aynı konuya ilişkin olarak iki ayrı davanın görülmesinin hukuken mümkün olmaması ve usul ekonomisi dikkate alındığında işbu davanın bulunduğu aşamanın temyiz aşamasında derdest olan diğer davaya göre daha geride olması nedeniyle, işbu davanın incelenmesinin mümkün olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından vergi tekniği raporunun tebliğ edilmemesinin usulü bir eksiklik olmadığı mahkemece aleyhe hükmedilen yargılama giderlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.