Danıştay 4. Daire E.2019/9798 K.2022/4753

Dava konusu istem: Davacı tarafından, bir dönem ortağı olduğu şirketin borçlarından dolayı banka hesabına uygulanan 17/10/2018 tarihli haciz işleminin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; Mahkemelerinin 04/01/2019 tarihli ara kararıyla davalı idareden haciz işleminin dayanağını oluşturan ödeme emirlerinin davacıya tebliğine ilişkin bilgi ve belgelerin sunulması istenildiği, ara karar cevabında davalı idare tarafından davacı adına düzenlenen ödeme emrinin ilanen tebliğ edildiğinin bildirildiği ve buna ilişkin belgelerin sunulduğu, ancak ödeme emrinin ilan öncesi aşamasında davacıya tebliğ edilemediğine dair hiç bir belgenin dosyaya sunulmadığının anlaşıldığı, bu nedenle ödeme emrinin usulüne uygun tebliğ edilmeden tesis edilen dava konusu haciz işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.