Danıştay 4. Daire E.2019/9879 K.2023/1198

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisinin hesabında, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde yer verilen %5 oranındaki vergi indiriminden yararlanılması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının 2016 takvim yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini kanuni süresi içerisinde verdiği, söz konusu beyannamede ödenecek kurumlar vergisi bulunmadığının beyan edildiği ve bu doğrultuda 2016 takvim yılına ilişkin olarak davacı adına kurumlar vergisi tahakkuk ettirilmediği ancak bahsi geçen beyannameye istinaden davacı adına 127,40 TL damga vergisi tahakkuk ettirildiği, öte yandan davacı şirketin 2016 takvim yılına ilişkin olarak 1.364.153,14 TL tutarında geçici vergi iade alacağının bulunduğu,

davacı adına tahakkuk ettirilen 127,40 TL tutarındaki damga vergisinin davalı idare tarafından anılan geçici vergi iade alacağından mahsup edilmemesi üzerine davacı şirket tarafından damga vergisinin süresinden sonra gecikme zammı ile birlikte 03/05/2017 tarihinde ödendiği,

davacı şirketin 2017 takvim yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini de yine süresi içerisinde internet ortamında vermeye çalıştığı, davacı şirket tarafından verilecek beyannamede 193 sayılı Kanun'un mükerrer 121. maddesinde yer verilen vergi indiriminden yararlanılmak istenildiği ve hesaplanan kurumlar vergisinin %5'lik tutarı indirime konu edilerek 2017 takvim yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinin bu doğrultuda verildiği, ancak davacı şirketin kanuni süresinde ödenmemiş vergi borcunun bulunduğu uyarısı ile beyannamenin sisteme yüklenemediği,

bunun üzerine davacı şirket tarafından 17/05/2018 tarihli dilekçeyle davalı idareye başvuruda bulunulduğu ve 193 sayılı Kanun'un mükerrer 121'inci maddesinde yer verilen vergi indiriminden yararlanılmasına imkan verilmesinin talep edildiği, davacı şirketin söz konusu başvurusunun, kanuni süresinde ödenmemiş damga vergisi borcu bulunduğu gerekçesiyle reddedildiği,

252 Seri No'lu Gelir Vergisi Genel Tebliği uyarınca davacı şirketin geçici vergi iade alacağının yazılı başvuru şartı gerekmeksizin idarece resen damga vergisi borcuna mahsup edilmesi gerekirken bu işlemin yapılmaması sebebiyle davacı şirket tarafından söz konusu damga vergisinin süresinden sonra ödendiği, bu sebeple 193 sayılı Kanun'un mükerrer 121. maddesinde yer verilen vergi indiriminden yararlanma şartlarından olan tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması şartını yerine getiremediği,

idarenin üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirmemesinin sonuçlarına davacı şirketin katlanması hakkaniyet ve nesafet ilkeleri ile bağdaşmayacağından, davacı şirketin beyan üzerine tahakkuk eden damga vergisini süresinden sonra ödediğinden söz edilemeyeceği, davacı şirketin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde yer verilen vergi indiriminden faydalanması gerektiği, aksi yönde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 2016 kurumlar vergisi beyannamesine ait 127,40 TL'lik damga vergisinin süresinden sonra ödendiği, bu yüzden davacının vergi indiriminden yararlandırılmaması gerektiği belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.