Danıştay 4. Daire E.2020/1169 K.2023/1208

Dava konusu istem: Davacı adına, 2013 dönemine ilişkin defter ve belgeleri ibraz etmemesi sebebiyle Vergi Usul Kanununun 30/3. maddesi uyarınca düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden katma değer vergisi indirimlerinin reddi sonucunda, tarh edilen 2013/4-12, 2014/1-3, 2015/10 ve 2016/8,10 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; bakılan uyuşmazlıkta; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 101. maddesi uyarınca, defter belge isteme yazısının davacının adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine tebliğ edilmesi gerekirken farklı adrese tebligat yapıldığı görülmekle, davacıya defter belge isteme yazısı tebliğ edilmemesi sebebiyle, ortada 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 30/3. maddesinde belirtilen re'sen tarh sebebi bulunmaksızın davacının KDV indirimleri reddedilmek suretiyle dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşıldığından, yasal dayanağı bulunmayan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan iş ve işlemlerin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.