Danıştay 4. Daire E.2020/1411 K.2023/1465

Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2012 yılına ilişkin taşım acılık istisnasından kaynaklanan katma değer vergisi iade talebinin reddine dair … tarih ve …, …, …, …, … sayılı işlemlerin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; yabancı bir ülkede başlayıp Türkiye'den geçerek (Türk limanına uğrama şartı aranmaksızın) yabancı bir ülkede sona eren ilgili dönemlerdeki taşıma işlerinin transit taşımacılık olarak kabul edilmesi gerektiği, 3065 sayılı Kanun'un 14. ve 84/8889 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 1. maddesi uyarınca söz konusu işlerin katma değer vergisinden istisna olduğu, yüklenilen katma değer vergilerinin ilgili mevzuatta öngörülen şekilde mahsubunun yapılabileceği de tartışmasız olduğundan iade taleplerinin reddine ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare vekili tarafından yapılan işlemin hukuka uygun olduğu, aksi yönde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.