Danıştay 4. Daire E.2020/1627 K.2023/2741

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kanuni temsilcisinin sahte belge düzenlemesi nedeniyle 213 sayılı Kanun'un 153/A maddesi 3. fıkrası uyarınca teminat istenilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacı şirketin kanuni temsilcisi olan … 'un diğer bir şirket çalışanı olduğu anlaşılan. Demir Çelik İnşaat San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden, … hakkında yalnızca yoklama fişini sigortalı çalışan olarak imzaladığı, ifadesine başvurulan bir şirket çalışanının da Muhasebeci … 'nin, işyerinin … adlı birisine ait olduğunu beyan ettiği tespitleri dışında söz konusu kişinin sahte belge düzenleme faaliyeti içerisinde olduğuna dair herhangi bir tespit bulunmadığı anlaşıldığından,. Demir Çelik..Ltd.

Şti.nin vergi borçlarına istinaden davacı şirket tarafından teminat verilmesi gerektiğine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından kararın hukuka uygun olmadığı belirtilerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.