Danıştay 4. Daire E.2020/2599 K.2021/4678

Dava konusu istem: Davacı adına tasfiye memuru olduğu şirket hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporuna istinaden 2013/1 dönemine ilişkin re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının tasfiye memuru olduğu şirketi hakkında tanzim edilen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'ndaki, 2008/12 döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinin 83.504,48 TL olarak dikkate alınması gerektiği yolundaki tespite binaen ödenecek KDV çıkan 2013/1 dönemi için davacı adına tasfiye memuru sıfatıyla dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığı,

uyuşmazlık konusu katma değer vergilerinin 2008 yılında doğduğu ve bu vergiye ilişkin zamanaşımı süresinin ise 31/12/2013 tarihi olduğu açık olduğundan, tarh zamanaşımı süresinin dolmasından çok sonra 23/06/2015 tarihinde tebliğ edilen vergi ceza ihbarnameleriyle gerçekleştirilen dava konusu cezalı tarhiyatın mevzuat uyarınca zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından, söz konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarenin yaptığı herhangi bir işlemin hukuka aykırı olmadığının ortaya konulmuş olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Vergilendirmenin temel öğeleri arasında yer alan zamanaşımı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 113. maddesinde, süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak tanımlanmış; Kanun'un 114. maddesinde de, vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlıyarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı belirtilmiştir. Bu hüküm gereği vergi alacağının doğduğu dönem, verginin ödenmesi gerektiği dönemdir. Aynı Kanunun 19. maddesinde, vergi alacağının mükellef bakımından vergi borcunu teşkil edeceği; 126. maddesinde ise 114. madde de yazılı zamanaşımı süresine değinildikten sonra bu süre zarfında meydana çıkan vergi hatalarının düzeltileceği kurala bağlanmıştır.

Mezkur düzenlemelerden de görülüceği üzere, tarh ve düzeltme zamanaşımı vergi alacağının doğduğu yılı takip eden yılın başından başlayarak beş (5) yıldır. Ancak, vergi alacağının doğduğu yılda yer alan tüm unsurlarla birlikte, alacağın doğduğu yılın beyannamesinde yer alan ve vergi alacağının miktarını doğrudan etkileyen bir unsur olan "geçmiş yılda kayıtlara alınan sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı olduğu tespitli belge" üzerinden hesaplanarak, indirildikten sonra ilgili (ihtilaflı) yıla devreden verginin de, devredildiği yılın zamanaşımı süresine tabi olması gerekmektedir.

Dosyanın incelenmesinden; davacının 2008 yılı hesaplarının incelenmesi üzerine düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporunda ilgili dönemler beyannamesinde indirim konusu ettiği ve sahte oldukları belirlenen bir kısım faturalara isabet eden katma değer vergilerin indirimlerinin reddi ile davacının yeniden düzenlenen 2008 yılı katma değer vergisi beyan tablosu uyarınca 2008/12 döneminden 2009/1 dönemine devreden katma değer vergisi tutarının azaltılmış olduğundan hareketle katma değer vergisi beyan tablosunun yeniden düzenlenmesi suretiyle ödenecek verginin çıktığı 2013/1 dönemine ilişkin dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar tarhiyat 2009 yılına ilişkin olsa da, dava konusu 2013/1 dönemine ilişkin cezalı tarhiyat yönünden, vergiyi doğuran olayın 2013 yılında gerçekleştiği gözönüne alındığında, zamanaşımı süresinin, yukarıda yer verilen yasa kurallarına uygun olarak aynı yılı takip eden yılbaşından itibaren hesaplanması ve bu tutar ile ilgili olarak lehe ve aleyhe her türlü düzeltmenin de anılan sürede yapılabilmesi hukuka uygun olacaktır.

Bu durumda, ihtilaflı 2013 yılı için davacı adına yapılan tarhiyatın zamanaşımı süresinin 31/12/2018 tarihinde dolduğu, dava konusu ihbarnamelerin 23/06/2015 tarihinde tebliğ edildiği göz önüne alındığında, tarhiyatı zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle kaldıran Vergi Mahkemesi kararında yasal isabet bulunmadığından davalı idarenin temyiz isteminin kabülü ile kararın bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.