Danıştay 4. Daire E.2020/2627 K.2021/3979

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2008 hesap dönemi için 2009/02 dönemi KDV beyannamesinde yapmış olduğu 948.837,78-TL mahsuben, 30.364,00-TL nakden olmak üzere toplam 979.201,28-TL'lik iade talebinin reddedilmesi üzerine mahsup yapılmayan tutarların tahsili için şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının iade talebinin … tarih ve … sayılı davalı idare işlemi ile reddedilmesi üzerine Mahkemelerinde açılan davada … tarih ve E:….

K:… sayılı karar ile dava konusu işlemin örtülü kazançtan kaynaklanan ¨92.885,67'lik kısmının iptali ve iadesine, ciro primlerinden kaynaklanan ¨886.316,11'lik kısmının iptali isteminin ise reddine karar verildiği, söz konusu kararın örtülü kazançtan kaynaklanan ve iadesi istenen tutara ilişkin kısmının temyiz aşamasında onanarak kesinleştiği, ciro primlerinden kaynaklanan kısmının ise bozulması üzerine Mahkemelerince yeniden verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ile dava konusu işlemin ciro priminden kaynaklanan kısmının da iptaline karar verildiği,

dolayısıyla davacının mahsuben ve nakden iade talebinin tamamının yerine getirilmesi gerektiğinden, davalı idare tarafından mahsup yapılmayan borçlar için düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.