Danıştay 4. Daire E.2020/3063 K.2022/1654

Dava konusu istem: Davacı adına, 2011/1,2,3,4 dönemlerine ilişkin katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, yargı harcı ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen 30/10/2018 tarih ve 69 sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; ödeme emrinin dayanağı olan cezalı tarhiyatlara karşı açılan … Vergi Mahkemesinin E:…, K:… sayılı kararı ile kısmen kabul kısmen ret kararı verildiği, ... Vergi Dava Dairesince E:…, K:… sayılı kararı ile davacı istinaf başvurusunun reddine, davalı istinaf başvurusunun kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği, cezalı tarhiyatlara karşı açılmış olan davalara karşı verilen mahkeme kararları nezdinde ihbarnamelerinin düzenlendiği dava konusu ödeme emirlerinin dayanağı 2 nolu ihbarnamelerin mahkeme kararına uygun bir şekilde düzenlendiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, temyize konu kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.