Danıştay 4. Daire E.2020/3330 K.2023/3941

Dava konusu istem: Davacı site yönetimi adına; site çalışanlarına yapılan ücret ödemeleri üzerinden gelir vergisi tevkifatı yapılmadığı ve söz konusu tevkifatlara ilişkin beyanname vermeleri gerektiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak 2011 ile 2016 yılları için re'sen tarh olunan vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 23. maddesi kapsamında kalan site çalışanları saptanmadan, uyuşmazlığa konu vergilendirme dönemlerinde, site çalışanlarının tamamına yapılan ücret ödemeleri üzerinden, tevkifat yapma zorunluluğu bulunduğundan bahisle davacı site yönetiminin takdir komisyonuna sevk edildiği olayda, tevkifat yapma ve beyanname verme zorunluluğunun bulunup bulunmadığı, vergiden istisna tutulan ücretler ayrıştırılmaksızın, çalışanların tamamına ödenen ücret tutarları esas alınarak matrah takdir edildiğinden dava konusu vergi ziya cezalı gelir(stopaj) vergisinde hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinde, tevkifat yapmakla yükümlü olan kişi ve kurumların tek tek sayıldığı, site yönetimlerinin tevkifat yapmakla yükümlü kişi veya kurumların arasında sayılmamakla beraber "sair kurumlar" kapsamında da kabul etmenin mümkün olmadığı, dolayısıyla, kanun maddesinde sayılanlar dışında kalan davacı yönetimini tevkifat yapmakla yükümlü olmadığı, sitede sigortalı olarak çalışan kişilere ödediği ücretlerden vergi tevkifatı yapma yükümlülüğü bulunmayan site yönetimi adına tarhedilen dava konusu vergiler ve kesilen cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, sitede çalışan bahçıvan hariç olmak üzere temizlik elemanı,elektrikçi, sıhhi tesisatçı ve güvenlik görevlisi olarak çalıştırılanlara yapılan ücret ödemelerinden tevkifat yapılması gerektiği, hukuka aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinin 1. bendinde, kamu idare ve müesseseleri, iktisadi kamu müesseseleri, sair kurumlar, ticaret şirketleri, iş ortaklıkları, dernekler, vakıflar, dernek ve vakıfların iktisadi işletmeleri, kooperatifler, yatırım fonu yönetenler, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı, zirai kazançlarını bilanço veya zırai işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçilerin, hizmet erbabına ödenen ücretler ile 61. maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istisnadan faydalananlar hariç),

103 ve 104. maddelere göre yaptıkları ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları, 23/6. maddesinde ise hizmetçilerin ücretlerinin (Hizmetçiler özel fertler tarafından evlerde, bahçelerde, apartmanlarda ve ticaret mahalli olmayan sair yerlerde orta hizmetçiliği süt ninelik, dadılık, bahçıvanlık, kapıcılık gibi özel hizmetlerde çalıştırılanlardır.) (Mürebbiyelere ödenen ücretler istisna kapsamına dahil değildir) gelir vergisinden istisna edildiği hüküm altına alınmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden, davacı site yönetimi bünyesinde konut hizmetleri görevlisi (yönetim kurulu, temizlik personeli, teknik personel, ...) olarak çalıştırılan kişilere yapılan ücret ödemelerinden tevkifat yapılmadığından bahisle takdir komisyonu kararına istinaden tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

Yukarıda mezkur maddelerin birlikte değerlendirilmesinden; hizmet erbabına ödenen ücretlerin tevkifata tabi olduğu ancak Gelir Vergisi Kanunu'nun 23/6. maddesinde sayılanlara ödenen ücretlerin gelir vergisinden istisna olduğu, bunların da özel fertler tarafından evlerde, bahçelerde, meskenlerde ve ticaret mahalli sayılmayan sair yerlerde orta hizmetçiliği, kapıcılık v.b. özel hizmetlerde çalıştırılanları kapsadığı, bunlar dışında hizmet akdiyle emeği karşılığında kendine ücret ödenen temizlik elemanı, tesisatçı, güvenlik elemanı olarak hizmet gördürülenlerin 23/6. maddede belirtilen hizmetçi kapsamında değerlendirilmesi olası olmadığından,

bu kişilere (23/6. da sayılanlar dışındaki site, apartman çalışanlarına) ücret adı altında yapılan ödemelerden Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesi uyarınca tevkifat yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.