Danıştay 4. Daire E.2020/4135 K.2021/4159

Dava konusu istem: Davacı adına, 2008 yılından devreden katma değer vergisinin düzeltilmesi neticesinde üç kat vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2009/2, 3, 5 dönemleri katma değer vergilerinin ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunun'un mükerrer 355/1-1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu olayla ilgili olarak yapılan ve iş bu dava konusu KDV tarhiyatının dayanağı durumundaki KDV tarhiyatlarına karşı Mahkemelerince … esas sayılı davada verilen … tarih ve K:… sayılı kararla davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, indirimlerin reddi suretiyle yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarının iptali isteminin reddine karar verildiğinden iş bu dava konusu cezalı tarhiyatların, anılan karar ile reddolunan kısımlarından kaynaklanan dava konusu 2009/2, 3,

5 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde ve davacının defter belgelerini ibraz etmediği ve buna ilişkin geçerli bir mazeret sunmadığı gerekçesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunun'un mükerrer 355/1-1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belge haricinde doneler yardımı ile inceleme yapılmadan defter ve belgenin ibraz edilmediği gerekçesiyle KDV indirim reddi yoluyla vergi tarh edilmesi ve ceza kesilmesinin hukuka aykırı olduğu, 2008 yılına ilişkin faturaların vergi inceleme elemanına ibraz edilebileceğinin şifahen bildirildiği, ancak vergi inceleme elemanının defterlerin olmadığı iddiasıyla faturaları kabul etmediği, 2008 yılı defter ve belgelerin tutanak halinde mahkemeye sunulduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddedilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.