Danıştay 4. Daire E.2020/449 K.2021/6235

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullanıldığından bahisle takdir komisyonu kararına istinaden 2010/1 ila 12 dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesince; davacının 2010 takvim yılında mal ve hizmet alımında bulunduğu ve hakkında sahte fatura düzenlediğine ilişkin tespit bulunan firmadan aldığı faturaları kullandığı yönünde yapılan tespit nedeniyle takdir komisyonuna sevki ve komisyonca katma değer vergisi matrahlarının takdiriyle dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı görülmekte ise de; gerek davalı idarece gerekse takdir komisyonunca yasayla tanınan inceleme ve araştırma yetkileri kullanılmak suretiyle mükellef nezdinde ihtilaf konusu döneme ilişkin olarak herhangi bir inceleme yapılmadığı,

söz konusu firmadan olan alımlarını yasal defter ve belgelerine kaydedip kaydetmediği, indirim ve maliyetlerine yansıtıp yansıtmadığı hususlarının araştırılarak gerçek durumun ortaya konulmadığı, ayrıca düzenlenen faturaların hangi dönemlerde alındığı ve hangi faturaların defterlerine kaydedilip beyanlarına intikal ettirildiği hususlarının tespitiyle yükümlünün ilgili dönem defter ve belgeleri yahut indirim listeleri üzerinden kullandığı fatura tutarları dikkate alınıp dönem beyanları,

özellikle önceki dönemden devreden ve sonraki döneme devreden katma değer vergisi tutarları karşılaştırılarak ödenmesi gereken tutarın doğruluğunun belirlenmediği; bu nedenle 213 sayılı Kanunun 30/6 maddesi uyarınca re'sen yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığından istinaf isteminin belirtilen gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemlerin takdir komisyonunun yetkisi dahilinde olduğu; takdir komisyonunca gerekli inceleme ve araştırmanın yapıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu belirtilmiş, 30. maddede resen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması' şeklinde tanımlanarak,

re'sen takdir sebepleri bentler halinde sayılmış, 6. bentte tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması re'sen takdir sebebi olarak belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un 31. maddesinde ise takdir komisyonunca belli edilen matrah veya matrah kısmının takdir kararına bağlanacağı ve takdirin müstenidatı ve takdir hakkında izahatın takdir kararlarında bulunması gereken malumat arasında olduğu belirtilmiş, 72. maddenin 1. fıkrasına göre kurulan takdir komisyonlarının, 74. maddedeki görevleri dolayısıyla bu Kanunda yazılı inceleme yetkisini haiz oldukları, komisyonun yetkilerini belirleyen 75. maddenin 1. fıkrasında düzenlenmiştir.

134. maddede de vergi incelemesinden amacın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırarak, tespit etmek ve sağlamak olduğu açıklanmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; davacının Vergi Denetim Kurulunun … tarih ve … sayılı yazısına istinaden 213 Sayılı Vergi Usul Kanununun 30. maddesi uyarınca takdir Komisyonuna 25/12/2015 tarihinde sevk edildiği, söz konusu yazıda davacının 2010 yılında, sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyicisi olduğu tespit edilen firmadan temin edilen belgelerin sahte belge olarak kabul edilmesi gerektiğinin belirtildiği, takdir komisyonunun 14/11/2016 tarihli karar ile tespit edilen matrah uyarınca re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının davacıya tebliğ edilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ve dava konusu olayın birlikte değerlendirilmesinden; yapılan tarhiyata dayanak olarak alınan davacının ilgili dönemde faturalarını kullandığı mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu incelenerek söz konusu faturaların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı hususu irdelenmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, aksi yönde verilen Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Öte yandan, dosya içeriğinden takdir komisyonu kararlarının vergi dairesine tevdi edildiği tarih belirlenemediğinden, söz konusu tarih tespit edilerek tarh zamanaşımı koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilmek suretiyle bir karar verileceği tabiidir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.