Danıştay 4. Daire E.2020/4977 K.2021/5330

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, mahkeme kararı üzerine tanzim edilen, 2009/11 dönemine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile gecikme faizi ve karar harcını içeren … no'lu ihbarnamenin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu edilen iki nolu ihbarnamenin dayanağı olan 2009/11 dönemi katma değer vergisi tarhiyatına karşı açılan davada.

Mahkemelerince bilirkişilerden istenen ek bilirkişi raporu esas alınarak kabul edilen matrah farkının beyanlarına eklenmesi suretiyle beyan tablosunun yeniden düzenlenmesi sonucu 2006/12 döneminden sonraki dönemlere devreden katma değer vergisi bulunmadığından,

2009/11 dönemine ilişkin olarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ile davanın reddedildiği görüldüğünden, dava konusu iki nolu ihbarnamede gösterilen cezalı vergi ile gecikme faizinde hukuka aykırılık, dava konusu … no.lu ihbarnamenin dayanağı kararın bozulması ve mahkememizce verilen son kararda ayrıca karar harcına hükmedilmesi nedeniyle karar harcında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkeme kararının kabule ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.