Danıştay 4. Daire E.2020/534 K.2021/4171

Danışmanlık ve İletişim Anonim Şirketi (Eski Unvanı: … Eğitim Araştırma Danışmanlık ve İletişim Limited Şirketi) VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden re'sen tarh edilen 2009 yılı kurumlar vergisi ve 2009/1-3, 7-9, 10-12 dönemleri geçici vergiler ile bir kat kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Vergi Usul Kanununda yer alan düzenlemelere uygun bir şekilde davacının kullandığı faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayanıp dayanmadığı, faturaların gerçek olup olmadığı, vergi türü dikkate alındığında kurumlar vergisinde safi kazancın vergilendirilmesi sebebiyle fatura sahte olsa dahi davacının gerçekte fatura içeriği emtiayı alıp almadığı hususlarının ortaya konulması gerektiği, zira, ortada somut bir takdire sevk gerekçesinin ve dayanağının bulunması halinde, takdir komisyonlarına matrah tespiti ile ilgili kanunen her türlü inceleme ve araştırma yapma yetkisinin tanınmış bulunduğu,

ancak olayda, takdir komisyonunca herhangi bir araştırma yapılmaksızın doğrudan matrah takdir edilmesi karşısında dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Temyize konu kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.