Danıştay 2. Daire E.2020/566 K.2021/2916

Dava Konusu İstem

Dava; Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğü İdari İşler ve Koordinasyon Daire Başkanı olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 76. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek-18. maddesi gereğince aynı Genel Müdürlük emrine gıda tarım ve hayvancılık uzmanı olarak atanmasına ilişkin … günlü, … sayılı işlemin iptali ve işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının tarafına ödenmesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...

İdare Mahkemesi'nin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının geçmiş hizmetleri göz önüne alındığında, idarenin kamu hizmetinin gerekleri doğrultusunda personelin görevini değiştirme konusunda kanunen sahip olduğu takdir yetkisini kamu yararı ve hizmet gerekleri dışında subjektif (öznel) nedenlerle kullandığına dair dosyada herhangi bir bilgi belge bulunmadığı, bununla birlikte mali ve derece, kıdem gibi haklarının aynen korunduğu,

davacının Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğü İdari İşler ve Koordinasyon Daire Başkanı olarak görev yapmakta iken 657 sayılı Kanunun 76. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 18. maddesi hükmü uyarınca durumuna uygun gıda tarım ve hayvancılık uzmanı kadrosuna atanmasına ilişkin olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti :. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idare tarafından, davaya konu işlemin idareye tanınan takdir yetkisi uyarınca tesis edildiğinin belirtildiği, ancak idareye tanınan takdir yetkisinin bu yönde kullanımını gerektirecek nitelikte davacının görevinde başarısızlığına, disiplinsizliğine veya liyakaten yetersiz olduğuna ilişkin hukuken kabul edilebilir herhangi bir durumun olmadığı,

diğer bir deyişle daire başkanlığı kadrosunun hiyerarşik olarak altında olan kadrolarda uzun yıllar çalışarak anılan göreve atanan, dolayısıyla kariyer ve liyakat ilkelerine uygun bir şekilde daire başkanlığına atanmış olan davacı hakkında tesis edilen işlemin sebebi olarak somut herhangi bir bilgi ve belgenin dosyaya sunulmadığı,

ayrıca dava konusu işlemden sonra davacının 26/11/2018 tarih ve 243 sayılı olurla Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürlüğüne daire başkanı olarak atandığı da dikkate alındığında, Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğü İdari İşler ve Koordinasyon Daire Başkanlığı görevinden salt takdir yetkisine dayanılarak alınıp uzman olarak atanmasına ilişkin dava konusu işlemde sebep ve maksat unsurları yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusu kabul edilerek,

Mahkeme kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline, dava konusu işlem nedeniyle (30/04/2018 tarihi ile yeniden daire başkanı olarak atandığı 26/11/2018 tarih arası döneme ilişkin) yoksun kaldığı parasal haklarının davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacının İddiaları : Davacı vekili sıfatıyla yapılan istinaf başvurusunun kabul edilerek, dava konusu işlemin iptal edildiği, bu durumda lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir. Davalı … Bakanlığının İddiaları : Davalı idare tarafından, davacının müktesep hakları korunmak suretiyle, idareye tanınan takdir yetkisi kapsamında tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN CEVABI

Davalı … Bakanlığının Cevabı : Cevap verilmemiştir. Davacının Cevabı : Davalı idarenin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği yolunda cevap verilmiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Bölge İdare Mahkemesi kararının, esasa ilişkin kısmının onanması, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmının ise düzeltilmek suretiyle onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davalı idarenin, kararın esasına yönelik temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede;

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkün olup; davalı idare tarafından ileri sürülen hususlar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davacının, kararın vekalet ücretine ilişkin kısmına yönelik temyiz istemine gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa, Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı; uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman, hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Uyuşmazlıkta, Bölge İdare Mahkemesince, dava konusu işlemin iptal-kabulüne ilişkin olarak hüküm kurulduğu, ancak davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği; oysa davacının istinaf aşamasında davayı vekili aracılığıyla takip ettiği anlaşıldığından, davacı lehine, Avukatlık Asgari Ücret tarifesinde öngörülen avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasına "kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen … -TL vekalet ücretinin davalı idare tarafından davacıya ödenmesine" ibaresi eklenmek suretiyle kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinde; "1. Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;

a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar.

b) Kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar." hükmüne yer verilmiştir.

Temyiz incelemesinde; incelemeye tabi karardaki gerekçenin değiştirilmesi veya maddi hata ve yanlışlıkların düzeltilmesi, eksikliklerin tamamlanması mümkün olmakla birlikte, hükmün sonucunu, kapsamını değiştirecek şekilde düzeltme yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Temyiz istemine konu, dava konusu işlemin iptal-kabulü yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararında, vekil ile temsil edilen davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

Bu husus, yukarıda belirtildiği üzere 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında bulunmayıp; kararın bozulmasını gerektiren "hukuka aykırılık" teşkil etmektedir.

Bu sebeple, Bölge İdare Mahkemesi kararının bu kısmının, yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği oyuyla, aksi yönde oluşan düzeltilerek onamaya dair çoğunluk kararına katılmıyoruz.