Danıştay 4. Daire E.2020/5453 K.2021/4077

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle devreden katma değer vergisi tutarının değişmesi neticesi tarh edilen 2012/8, 9, 11, 12 dönemleri üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı adına tarh edilen 2011/9, 10, 11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerine ilişkin olarak Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı Danıştay Dördüncü Dairesinin 02/05/2019 tarih ve E:2016/4993, K:2019/3364 sayılı kararı ile bozulduğundan, mahkemece bozma kararı uyarınca dosya yeniden incelenmiş olup sonuç itibariyle … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ile söz edilen tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddine karar verildiği,

bu itibarla devreden katma değer vergisine bağlı olarak tarh edilen dava konusu 2012/8, 9, 11, 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında da hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme raporlarının gerçek durumu yansıtmadığı, sahte fatura düzenlediği konusunda olumsuz tespit bulunan firmalar hakkında gerekli inceleme ve araştırma yapılmadığı, düzenlenen faturaların gerçeği yansıttığı, vergi ziyaı cezasının üç kat kesilmemesi gerektiği, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.