Danıştay 4. Daire E.2020/5540 K.2021/6083

Dava konusu istem: Ortağı olduğu limited şirketin ödenmemiş vergi borcu nedeniyle davacı adına kayıtlı taşınmazın haczine yönelik işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu haciz işleminin dayanağı davacı adına düzenlenen …. tarih ve ... ve …. numaralı ödeme emirlerine karşı açılan davaların Mahkemelerinin …. tarih ve E:…., K:…. ve E:…, … sayılı kararları ile reddedildiği, davacı tarafından kararlara karşı itiraz ve temyiz yoluna gidilmesi üzerine, …. numaralı ödeme emrine ilişkin Mahkemelerinin …. tarih ve E:…, K:…. sayılı ret kararının.

Bölge İdare Mahkemesi ….

Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile kaldırılarak, davanın kabulüne karar verildiği, işbu kararın kesinleştiği, … numaralı ödeme emrine ilişkin olarak ise söz konusu ödeme emrine karşı açılan davada verilen ret kararının Danıştay'da bozulması üzerine yeniden esas alan dava esnasında davalı idarece ödeme emrinin takipten kaldırıldığının bildirildiği dikkate alınarak Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararı ile "konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği anlaşıldığından, dayanağı kalmayan dava konusu haciz işleminde de hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu haciz işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ….

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.