Danıştay 4. Daire E.2020/5932 K.2023/3177

Dava konusu istem: Davacı şirket adına sahte belge kullanma yönünden yapılan sınırlı incelemeye istinaden, 2016 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediğinden bahisle düzenlenen Vergi İnceleme Raporu ile 2016/12. dönemi devreden katma değer vergisinin 0,00 TL olarak dikkate alınması sonucu, düzeltilen beyan tablosu uyarınca düzenlenen … tarih ve … sayılı tutanağa istinaden ödenecek KDV çıkan 2017/3 dönemine ilişkin tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; "davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ve düzenlemiş olduğu faturaların da sahte olarak kabul edilmesi gerektiği, olayda sahteciliğin yalnızca 2017 yılına ilişkin olmadığı, 2016 yılının 12. ayında faaliyete başlandığı ve 12. ay için henüz matrah beyan edilmediği,

münhasıran sahte fatura düzenleme amacı ile kurulmuş olan ve kurulduğu günden itibaren sahte fatura ticareti ile uğraşan sahte fatura düzenleyicisi davacıya ait KDV matrah beyanlarının, sadece düzenlenen sahte fatura tutarının tespitinde ve komisyon gelirinin hesaplanmasında esas alınması gerektiği, ilgili KDV matrah beyanlarının gerçek olmaması nedeniyle bu beyanlardan hareketle KDV indiriminin reddedilemeyeceği ve davacı hakkında ancak sahte fatura ticareti nedeniyle elde ettiği komisyon geliri üzerinden Kurumlar ve Katma Değer Vergisi tarhiyatlarının yapılabileceği,

dava konusu olayda sahte fatura ticareti yaptığı açık olan mükellefin gerçek olmayan KDV indirimlerinin reddi suretiyle yapılan dava konusu tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı" sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından yapılan iş ve işlemlerin yerinde olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi ile kararın gerekçesinin değiştirilmesi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava dosyasının incelenmesinden, dava konusu uyuşmazlığın, davacı şirket tarafından, hakkında sahte belge kullanma yönünden yapılan sınırlı incelemeye istinaden, 2016 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediğinden bahisle adına düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu ile 2016/12. dönemi devreden katma değer vergisinin 0,00 TL olarak dikkate alınması sonucu, düzeltilen beyan tablosu uyarınca düzenlenen … tarih ve … sayılı tutanağa istinaden ödenecek KDV çıkan 2017/3 dönemine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının kaldırılması istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı şirket hakkında sahte belge düzenlemekten dolayı 2016 ve 2017 yılları için yapılan incelemeye istinaden düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunun incelenmesinde de, 2016 hesap döneminde mükellefin sahte belge düzenlediğine dair bir tespitin yapılmadığı, fakat mükellef kurumca 2017 hesap döneminde düzenlenen faturaların tamamının sahte belge olduğu sonucuna varıldığından, 01/01/2017 -31/12/2017 tarihlerinde düzenlemiş olduğu tüm faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan komisyon karşılığı düzenlenmiş sahte faturalar olduğu sonuna varıldığı görülmektedir.

Mahkemece her ne kadar münhasıran sahte fatura düzenleme amacı ile kurulmuş olan ve kurulduğu günden itibaren sahte fatura ticareti ile uğraşan davacıya ait KDV matrah beyanlarının, sadece düzenlenen sahte fatura tutarının tespitinde ve komisyon gelirinin hesaplanmasında esas alınması gerektiği, KDV matrah beyanlarının gerçek olmaması nedeniyle KDV indiriminin reddedilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu tarhiyatın hukuka aykırı olduğu sonucuna varılmışsa da, 2016 yılı için sahte fatura düzenlediği tespitine ulaşılmayan davacı hakkında, söz konusu yılda kullandığı faturaların sahte olduğu gerekçesiyle inceleme yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığından, kararda hukuki isabet görülmemiştir.

Öte yandan Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 08/02/2019 tarih ve E:2013/3, K:2019/1 sayılı kararıyla; davacılar tarafından, mücbir sebep olmaksızın inceleme elemanına ibraz edilmeyen yasal defterler ve belgelerin mahkemeye sunulabileceğinin ileri sürülmesi halinde, bu defter ve belgeler davacıdan istenilip, defterlerdeki kayıtlar incelenip, bu kayıt ve belgeler hakkında davanın diğer tarafı olan vergi dairesinin görüşü ve saptamaları da esas alınarak yapılacak hukuki değerlendirmeye göre karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, oluşan içtihat aykırılığının bu doğrultuda birleştirilmesine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan içtihadı birleştirme kararı uyarınca davacının ilk derece mahkemesince yapılan yargılama aşamasında ibraz edebileceğini belirttiği defter ve belgeler istenilmek suretiyle, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun anılan kararında belirtilen inceleme yapılarak karar verilmesi gerektiğinden, temyize konu kararın bozulması gerektiği sonucuna varılmıştır.