Danıştay 4. Daire E.2020/693 K.2023/1690

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Sanayi Ticaret Limited Şirketinin vergi borçlarının tahsili için kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 24/02/2015 tarih 8765 sayı 531 sayfasında yayımlanan ilanla Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7. maddesi uyarınca 18/02/2015 tarihi itibariyle ticaret sicilinden resen silindiği ve tüzel kişiliğinin sona erdiği,

davacının şirketin kuruluşundan şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiği tarihe kadar şirket müdürlüğü görevini yürüttüğü, dava konusu ödeme emri muhteviyatı amme alacağının dayanağı asıl borçlu şirket adına düzenlenen vergi/ceza ihbarnamelerinin memur eliyle şirket müdürü ...'in ikametgah adresinde eşine 31/12/2010 ve 15/12/2010 tarihlerinde tebliğ edildiğinin görüldüğü,

213 sayılı Kanunun 94. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, tüzel kişilere yapılacak tebliğin, bunun adresinde kanuni temsilcisine, kanuni temsilcinin bulunmaması halinde şirket daimi çalışanına yapılabileceği, şirket adresinde tebliğin yapılamaması halinde kanuni temsilcinin ikametgah adresinde de tebliğ yapılması olanaklı olmakla birlikte, öncelikle şirketin adresinde tebliğ yapılamadığının 213 sayılı Kanunun 102. maddesine uygun olarak düzenlenmiş bir tebliğ alındısıyla ortaya konulması gerektiği halde, davacı şirketin adresinde tebliğ yapılamadığı hususu tebliğ alındısıyla ortaya konulmadan,

şirket müdürünün ikametgah adresinde eşine yapılan tebliğin geçerli olarak sayılamayacağı, bu durumda, dava konusu ödeme emirleri muhteviyatı 2003,2005 dönemlerine ilişkin vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarih sırasına göre 31/12/2008, 31/12/2010 tarihlerine kadar usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi nedeniyle, tarh zamanaşımı süresi içerisinde tebliğ edilerek kesinleşen dolayısıyla ödeme emriyle istenebilecek bir kamu alacağının varlığından söz edilemeyeceğinden,

söz konusu vergi borçlarından dolayı şirket kanuni temsilcisi davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu ödeme emrinin usul ve hukuka uygun olarak düzenlendiği belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Kanuni Temsilcilerin Ödevi" başlıklı 10. maddesinde, tüzel kişilerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcileri tarafından yerine getirileceği, temsilcilerin bu ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden tüzel kişiden tamamen veya kısmen alınamayan vergi ve buna bağlı alacakların kanuni ödevlerini yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı öngörülmüştür.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun, "Tebliğ Esasları" başlıklı 93. maddesinde, tahakkuk fişinden gayri, vergilendirme ile ilgili olup, hüküm ifade eden bilumum vesikaların ve yazıların adresleri bilinen gerçek ve tüzel kişilere posta vasıtasıyla ilmuhaberli taahhütlü olarak, adresleri bilinmeyenlere ilan yolu ile tebliğ edileceği;

aynı Kanunun, olay tarihinde yürürlükte olan, "Tebliğ Evrakının Teslimi" başlıklı 102. maddesinde de, muhatabın zarf üzerinde yazılı adresini değiştirmesinden dolayı bulunamamış olması halinde posta memurunun durumu zarf üzerinde yazacağı ve mektubun posta idaresince derhal tebliği yaptıran daireye geri gönderileceği, son fıkrasında da, yukarıda fıkralarda yazılı işlemlerin komşularından bir kişi veya muhtar veya ihtiyar heyeti üyelerinden veyahut bir zabıta memuru huzurunda icra ve keyfiyeti taahhüt ilmuhaberine yazılarak tarih ve imza vazedilmek ve hazır bulunanlara da imzalattırmak suretiyle tespit olunacağı.

103. maddesinde ise, muhatabın adresi hiç bilinmezse, muhatabın bilinen adresi yanlış veya değişmiş olur ve bu yüzden gönderilmiş olan mektup geri gelirse, başkaca sebeplerden dolayı posta ile tebliğ yapılmasına imkan bulunmazsa tebliğin ilan yoluyla yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, 08/02/2001 tarih 5232 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yapılan ilanla ...'in on yıl süreyle asıl borçlu şirketin kanuni temsilcisi olarak seçildiği, ilanların tetkiki neticesinde söz konusu sürenin bitimiyle beraber yerine yeni kanuni temsilcinin seçilmediği ve şirketin başka bir kanuni temsilcisinin de bulunmadığı, şirketin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 24/02/2015 tarih 8765 sayı 531 sayfasında yayımlanan ilanla Türk Ticaret Kanununun geçici 7. maddesi uyarınca 18/02/2015 tarihi itibariyle ticaret sicilinden resen silinerek tüzel kişiliğinin sona erdiği,

dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan şirket adına düzenlenmiş ödeme emirlerinden … tarih ve … sayılı ödeme emrinin şirketin tüzel kişiliğinin devam ettiği tarih olan 30/05/2011 tarihinde şirket ortağı ...'e tebliğ edildiği, şirket adına düzenlenmiş olan … tarih ve … sayılı ödeme emrinin ise şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiği tarihten sonra 12/11/2015 tarihinde ...'e tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Dava konusu ödeme emrine ilişkin borçların şirket adına düzenlenmiş … tarih ve … sayılı ödeme emrine isabet eden kısmı bakımından;

Ödeme emrinin tebliğ edildiği tarih olan 12/05/2011 tarihi itibariyle, eski kanuni temsilcinin görev süresi bitmesine rağmen yerine yeni kanuni temsilcinin seçilmediği ve şirketin başka bir kanuni temsilcisinin de bulunmadığı, bu tarihten sonra şirket ortaklarından her birinin şirketi temsil yetkisine sahip olacağından, şirket adına düzenlenmiş ödeme emrinin 12/05/2011 tarihinde şirket ortağı olan ...'e tebliğinde usule aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla, şirket hakkında usulüne uygun mal varlığı araştırması yapılıp yapılmadığı, mal varlığı araştırması sonucunda tespit edilen mal varlığının borcu karşılamaya yeterli olup olmadığı, borcun zamanaşımına uğrayıp uğramadığı hususları da dikkate alınarak davacının bu borçlardan sorumlu olup olmadığı ortaya konulmak ve diğer hususlar da incelenmek suretiyle yeniden bir karar verilmesi gerekeceğinden, Vergi Dava Dairesi kararının bu kısmında hukuka uyarlık görülmemiştir.

Dava konusu ödeme emrine ilişkin borçların şirket adına düzenlenmiş … tarih ve … sayılı ödeme emrine isabet eden kısmı bakımından;

Ödeme emrinin tebliğ edildiği tarihte şirketin tüzel kişiliği bulunmaması sebebiyle söz konusu tebliğin herhangi bir sonuç doğurmayacağı açık olduğundan, ödeme emrinin dayanağı olan şirket adına düzenlenmiş ihbarnamelerin incelenmesi gerekmektedir. Söz konusu ihbarnameler 31/12/2010 tarihinde şirket kanuni temsilcisinin ikametgah adresinde aynı zamanda şirket ortağı olan eşine tebliğ edildiği görülmüş olup, şirketin 31/12/2008 tarihi itibariyle mükellefiyetinin resen terkin ettirildiği de göz önünde bulundurulduğunda, şirket adresine tebliğe gidilmeden kanuni temsilcinin ikametgah adresine tebliğ için gidilmesinde usulsüzlük bulunmamaktadır.

Bu itibarla söz konusu ihbarnamelerin tebliği usulüne uygun olarak yapıldığından, şirket hakkında usulüne uygun mal varlığı araştırması yapılıp yapılmadığı, mal varlığı araştırması sonucunda tespit edilen mal varlığının borcu karşılamaya yeterli olup olmadığı, borcun zamanaşımına uğrayıp uğramadığı hususları da dikkate alınarak davacının bu borçlardan sorumlu olup olmadığı ortaya konulmak ve diğer hususlar da incelenmek suretiyle yeniden bir karar verilmesi gerekeceğinden, Vergi Dava Dairesi kararında isabet görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.