Danıştay 4. Daire E.2021/1453 K.2021/2629

Dava konusu istem: İhtirazi kayıtla verilen beyannameler üzerine davacı adına 2015/1 ilâ 12 dönemlerine ilişkin olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, damga vergisi ile gecikme faizlerinin ve aynı dönemler için kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesince verilen kararda ihtirazi kayda konu edilen faturaları düzenleyen … hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nun değerlendirilmesinden, bu mükellefin düzenlediği faturaların sahte olduğu hususunun ortaya koyulamadığı, dolayısıyla varsayıma dayalı olarak davacı adına emtiaların alımına ilişkin faturalar geçersiz sayılarak, bu faturalarda yazılı katma değer vergisi indiriminin kabul edilmemesi suretiyle tarh edilen vergilerde ve kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuki ve yasal isabet görülmediği sonucuna varılarak davalının istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Beyanname verme süresi geçtikten sonra ihtirazi kayıtla düzeltme beyannamesi verilmesi üzerine tahakkuk eden vergiye karşı dava açılmasına olanak bulunmadığı, ancak gerçek fatura vb vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirim konusu yapılacağı, sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı faturalarda gösterilen katma değer vergisinin indirim konusu yapılamayacağı belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da zorunludur.

Sözü edilen mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Uyuşmalık konusu dönemde davacının fatura aldığı Küçükköy Vergi Dairesi mükellefi … hakkında düzenlenen … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda; mükellefin tuğla, kiremit, briket, kaldırım taşı vb. inşaat malzemeleri toptan ticareti faaliyetiyle iştigal etmek üzere 22/01/2015 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, 27/01/2015 tarihinde yapılan işle başlama yoklamasında, mükellefin 22/01/2015 tarihinde işe başladığı, faaliyet konusunun toptan inşaat malzemeleri alım ve satımı olduğu, demirbaş olarak büro malzemeleri bulunduğu,2 24/04/2015 tarihinde mükellefin durumunun tespiti amacıyla yapılan yoklamada ise, iş yerinin açık olduğu,

yoklama sırasında mükellefin bulunmadığı, iş yerinde sigortalı çalışanın bulunduğu, iş yerinde sadece telefonlara baktığı ve başka işinin bulunmadığı şeklinde beyanda bulunduğu, şube ve deponun bulunmadığı, iş yerinde inşaat malzemesi olarak herhangi bir malzemenin bulunmadığı, demirbaş büro malzemelerinin bulunduğu, 16/03/2016 tarihli defter belge isteme yazısının iş yeri adresi ile MERNİS'te kayıtlı olan en son ikametgah adresine gönderildiği, en son ikametgah adresinde düzenlenen 17/03/2016 tarihli adres tespit tutanağında, mükellefin ilgili adreste bulunmadığı, ilgili adresteki gayrimenkulün yıllar önce yıkıldığı,

yıllardır bu adresin bulunmadığı ve ikametinin nakil almadığı için hala bu adreste kayıtlı gözüktüğünün muhtarlık nezdiyle belirlendiği, iş yeri adresinde de mükellefe ulaşılamadığı, kapıların kapalı olduğu, muhtarlık kayıtlarında da mükellefe ait herhangi bir iş yeri kaydına rastlanılmadığı, 2015 ve 2016 yılları Ba-Bs formlarının tetkikinden mükellefin mal veya hizmet aldığını beyan ettiği mükelleflerin bilgilerinin olmadığının tespit edildiği, mükellefin 2015 yılı yasal defter tasdik bilgisinin bulunamadığı, rapor tarihi itibariyle merkezi taşıt kütüğünde mükellefe ait araç kaydının ve gayrimenkul alış satış bilgisinin olmadığı,

mükellefe ait banka üyelik bilgilerinin bulunmadığı, mükellefin 2015 yılı katma değer vergisi matrah toplamının 6.678.909,21 TL, mükellefin Bs formu ile mal ve hizmet satışında bulunduğunu bildirdiği tutarın 0 TL, mükelleften Ba formu vererek fatura aldığını bildiren mükelleflerin bildirimleri toplamının ise 24.040.156,00 TL olduğu, mükellefin rapor tarihi itibariyle 7.109,73 TL tutarında vergi aslı ve gecikme zammının bulunduğu,

mükellefin 2015 hesap dönemi içerisinde kestiği 24.040.156,00 TL'lik faturanın 14.533.755,00 TL'lik kısmının (%60,45) hakkında sahte belge kullanma ve düzenlemekten olumsuz tespit bulunan mükellefler tarafından temin edildiği, mükellef hakkında 2015 ve 2016 hesap dönemi için yapılan karşıt inceleme tutanaklarında, mükellefe ait farklı fatura formatları ve seri numara aralığına sahip faturalar olduğunun tespit edildiği,

bu faturalar üzerinde aynı matbaacının isminin bulunması üzerine söz konusu faturalarla ilgili matbaacının ifadeye çağrıldığı ve mükellef adına 29001-29500 seri numara aralıklı fatura ciltleri haricinde herhangi bir belge basımı yapmadığı, kendi basmadığı faturaları tespit ettiği, kendisinin haricinde basılan faturaları baskı yapacak makinelerinin olmadığı, bu tarz makinelerin piyasanın en eski ve en ucuz makineleri olduğu şeklinde beyanının bulunduğu tespitlerine yer verimiştir.

Yukarıda yer verilen tespitlerin bir bütün olarak değerlendirilmesinden, mükellefin beyan ettiği katma değer vergisi matrahları ile Ba-Bs analizleriyle tespit edilen iş hacmini karşılayacak somut bir bulguya rastlanılmaması, mükellefin beyan ettiği ciroları elde edecek yeterli düzeyde demirbaş, ekipmanının, iş organizasyonuna sahip olmaması, yüksek cirolar beyan etmesine karşın düşük tutarlı vergiler beyan edilmesi, bu tutarların da ödenmemesi, işçi sayısı ve iş yeri büyüklüğü olarak yeterli düzeyde olmması,

mükellefin vergi dairesine vermiş olduğu beyannamelerde bildirmiş olduğu satış miktarları ile Ba-Bs analizi sonucu tespit edilen satış miktarları arasında uyumsuzluk bulunduğundan hareketle düzenlediği faturaların sahte olduğu sonucuna varıldığından temyize konu kararda hukuka uygunluk görülmemiştir.